Fibronot 

Samenstelling van biogas

Biogas wordt tot nog toe hoofdzakelijk gebruikt voor elektriciteitsproductie. Als de restwarmte niet goed benut kan worden is dat echter niet de optimale oplossing. Vandaar dat de overheid er naar streeft groen gas bij te mengen in het normale aardgasdistributienet. Voor biogas betekent dit dat het eerst in zuiverheid en energiewaarde moet worden opgewaardeerd, zodat die overeenkomen met de waarden voor het in Nederland aanwezige aardgas.

Door reiniging van biogas kan de kwaliteit van het biogas worden verbeterd, met name door verwijdering van water en waterstofsulfide. Toepassing vindt bijvoorbeeld plaats in WKK's en als autobrandstof. In Nederland wordt opgewaardeerd biogas bijgemengd in het aardgasnet. In dat geval is ook verwijdering van het grootste deel van het aanwezige koolstofdioxide (CO2) noodzakelijk om een voldoende hoge verbrandingswaarde te halen.

Bij het aanbieden van groen gas aan het gasnet liggen de reinigingskosten relatief hoog. ‘Hierdoor wordt het produceren van groen gas pas op een schaal van honderd megawattcentrales rendabel,' zegt een medewerker van het ECN.
Of men moet de opbrengst van meerdere kleinere vergistingsinstallaties koppelen.
^top

Digestaat

Na vergisting van organisch materiaal blijft een digestaat achter. De samenstelling hangt af van het oorspronkelijke materiaal en van de veranderingen die optreden tijdens de vergisting.

Afhankelijk van zijn vorm wordt organisch materiaal voor 24 % tot zelfs 80 % afgebroken en grotendeels omgezet in biogas. Ruwe vezels zijn moeilijker af te breken dan koolhydraten en vetten. Dit houdt verband met de hoeveelheid lignine, omdat die niet door anaerobe vergisting wordt afgebroken. Voorts speelt ook de temperatuur en de verblijftijd van het materiaal in de vergistingstank een rol.
Andere nutriënten of mineralen zoals fosfor, calcium, kalium en magnesium blijven in het digestaat in dezelfde hoeveelheid achter.

Vergisting doet de viscositeit van het materiaal afnemen. Het gehalte aan droge stof vermindert en het digestaat heeft een minder uitgesproken geur dan het uitgangsmateriaal, omdat de makkelijk afbreekbare verbindingen zijn omgezet in biogas.

Tijdens de vergisting treden een aantal chemische veranderingen op. Door de vergisting wordt stikstof omgezet in ammoniumvorm. Door de pH-stijging gaat een deel ervan als ammoniak voorkomen. Dit betekent dat wie het digestaat als meststof wil gebruiken, het digestaat het beste emissiearm uitspreidt.

Omwille van de beschikbaarheid aan voedingsstoffen is het digestaat een dankbare meststof. Vooral de stikstof is na vergisting vaak beter beschikbaar voor de planten.
Toch is het aangewezen de kwaliteit van het digestaat nauwlettend in het oog te houden en ervoor te zorgen dat zowel de concentratie aan zware metalen als aan onzuiverheden beperkt blijft.
Koper bijvoorbeeld, dat in aanzienlijke hoeveelheden aan kippenvoer wordt toegevoegd, komt in dezelfde hoeveelheid en concentratie in het digestaat terecht. Om die reden verbieden veel landen het gebruik van digestaat van biogasinstallaties waar veel kippenmest vergast wordt, als meststof op het land.
^top

Beperking van het broeikaseffect

Tijdens de anaerobe vergisting vormen zich verschillende gassen, waarvan sommige schadelijk zijn voor het milieu. Zo is methaan een broeikasgas, waarvan de werking 21 keer sterker is dan die van koolstofdioxide.

De uitstoot van methaan in de vrije lucht moet dus voorkomen worden. Anaerobe vergisting helpt daarbij. Bij een correcte bedrijfsvoering zal er immers methaan vrijkomen, omdat u dit gas juist wilt valoriseren.

Wanneer het methaangas zorgvuldig wordt opgevangen, levert anaerobe vergisting een milieuvoordeel op, aangezien ook bij niet-vergisting van organisch materiaal methaangas vrijkomt, dat dan ongehinderd in het milieu verdwijnt.
^top

Geurhinder

Het vergistingsproces vindt plaats in volledig gesloten tanks, maar geurhinder zou kunnen ontstaan op andere plaatsen zoals bij:

• de toevoer van co-producten
• de voor- of nabehandeling
• de opslag van co-producten of afvalstoffen in een ontvangsthal
• De mengput
• de verdere afwerking van het digestaat tijdens de scheiding in dunne en dikke fractie

Bij elke installatie kijkt u daarom best na waar de kans op het ontstaan van geur het grootst is. Op deze plaatsen kunnen eventueel maatregelen genomen worden om potentiële geurhinder te vermijden.
^top

Rendabel?

Laten we er niet omheen draaien, biogasinstallaties in Nederland hebben het moeilijk. Hoewel de brandstofprijzen weer stijgen, stijgen ook de kosten van coprodukten en de afzetkosten van het digestaat.
Digestaat is vergiste mest en is het restproduct van de biogasproductie
Terwijl vergisting van mest een geweldige techniek is.

De prijzen van coprodukten zijn het laatste jaar flink gestegen vanwege de grote vraag naar deze materialen die dienen als grondstof voor biomassavergisters. Leveranciers exporteren liever naar landen als Duitsland en België omdat ze daar vaak een betere prijs krijgen voor hun coprodukten.

De politiek is aan zet of er nog kansen liggen voor nieuwe installaties. Eén van de oplossingen zou kunnen komen van de opzet van energie coöperaties, zoals deA in Apeldoorn. Een coöperatie van eigenaren die gezamenlijk stroom opwekt en door kan leveren aan individuele huishoudens tegen een tarief van 20 eurocent per kWh.

Het biovergisten is dus nog niet echt rendabel en veel bedrijven zijn dan ook niet bijster tevreden over wat er van de opgewekte electrische stroom overblijft. Ongeveer 60% van de stroom gaat verloren in de vorm van warmte. Vandaar dat veel bedrijven overstappen op de productie van groen gas. Bij de productie van groene stroom komt restwarmte vrij die niet wordt benut. Met de productie van groen gas treedt er nauwelijks energieverlies op.
Hierbij wordt het biogas uit de vergister opgewaardeerd naar de kwaliteit die het aardgas uit Slochteren heeft, waarna het aan het openbare gasnet wordt toegevoegd.

Er worden wel wat eisen gesteld aan de aangeleverde mest die in een vergister gebruikt wordt . Zo mag bijvoorbeeld kippenmest niet teveel stro en grit bevatten.
Deze stoffen vergisten nauwelijks, kunnen klonten en vellen in de pap veroorzaken en ze verstoppen leidingen waardoor het vergistingsproces vertraagd wordt.
^top

"We verdienen er niets mee"

Onderzoekers van de Universiteit Wageningen en Kema hebben een aantal Nederlandse bio-energie-initiatiefnemers geïnterviewd en de Nederlandse situatie vergeleken met die in Duitsland en Frankrijk.

Een vergisterboer uit Brabant baalt van alle hobbels rondom mestvergisting.

Willy Gijsbers, voorzitter van stichting Duurzaam Landleven Bernheze, heeft nogal wat ervaring met de hobbels rond mestvergisting. Tien jaar deed de stichting over een vergunningtraject voor de biomassavergister in Dinther (N.-Br.). Twee derde van de geïnteresseerde veehouders haakte daardoor uiteindelijk af. Ook de toegekende Europese subsidie van €400.000 verviel.
Het binnenhalen van die subsidie had de deelnemers €35.000 gekost.
Inmiddels draait de vergister van 1 MW drie jaar en haalt hij het optimale rendement.
Per jaar wordt 30.000 ton mest vergist, samen met co-producten. "Toch verdienen we er nog niks mee", zegt Gijsbers. Dat komt door de beperkte witte lijst. "De mooie spullen, zoals vetten, gaan naar België. Wij kunnen duur glycerine terugkopen, waardoor er onder de streep niets overblijft."
Lees hier het artikel van de Universiteit Wageningen in Boerderij van januari 2011.
^top

Wat kost een mestvergister eigenlijk?

Op deze pagina worden 3 mestvergisters genoemd, de mestvergister in 't Haantje in Drenthe, de mestvergister die in Klarenbeek bij Apeldoorn gebouwd gaat worden en de pure mestvergister van Microferm die in Langeveld staat.
De vergister in 't Haantje is in zijn soort de grootste in Nederland en voor de bouw moeten we toch aan een investering van minstens € 8 miljoen tot € 12 miljoen denken. Deze vergister is goed voor de electiciteitsproductie van 15.000 woningen.
De mestvergister in Klarenbeek is een stuk kleiner en daar denken we aan een investering van tussen de € 1 miljoen en € 4 miljoen. Deze vergister zou goed moeten zijn voor de electriciteitsproductie van ongeveer 3000 woningen.
Het kleinste type, maar daarom zeker niet minder interessant is de pure mestvergister die in Langeveld staat. Deze mestvergister werkt zonder co-producten, dus alleen op pure stalmest. Hij wekt warmte en stroom op die voldoende is voor ongeveer 150 woningen. De prijs? Ongeveer drie ton aan Euro's.
^top

De techniek staat echter niet stil

Biogas uit pure kippenmest

Hoewel kippenmest net als koeien- en varkensmest een logische biobrandstof voor vergistingsinstallaties lijkt, was dit tot nu toe zeker niet het geval. Door de samenstelling van de kippenmest is het rendement van de vergisting minder dan twintig procent, simpelweg omdat het goedje in een vergister onvoldoende wordt afgebroken om er voldoende methaangas uit te winnen.
De oplossing: met de juiste voorbehandeling van de kippenmest is het uitermate geschikt voor de productie van biogas.
Een biotechnologisch adviesbureau in Groningen heeft nu een procedé ontwikkeld om zuiver kippenmest geschikt te maken voor vergisting. Aan de kippenmest wordt in vier stappen onder de juiste temperatuur biochemicaliën toegevoegd. Dit proces duurt 16 uur waarna de behandelde kippenmest een smeuïge massa is geworden en het zo in de vergister kan worden gegoten.
Normaal ligt het rendement bij een pure kippenmestvergister op ongeveer 20 procent. Na de behandeling met biochemicaliën ligt het rendement op 62 procent. Eén ton kippenmest levert nu vierhonderd kuub biogas op. Dat is ongeveer vier keer zoveel als bij vergisting van een ton varkensmest.
Kippenmest heeft echter ook een nadeel: het zit boordevol met fosfaten. Het bedrijf in Groningen werkt momenteel aan een methode om deze fosfaten efficiënt uit de kippenmest te winnen. Hierna kunnen deze als mest op het land worden gebruikt, of worden gecomposteerd.
Het bedrijf in Groningen heeft in nauwe samenwerking met een machinefabriek in Emmen een kippenmestvergister gebouwd die met veel succes sinds juli 2010 op een akkerbouwbedrijf in Zuidvelde in Drente draait.
De provincie Drente is nauw betrokken bij de verdere ontwikkeling van het procedé.
^top

Mestvergisting in Apeldoorn?

Eind 2008 is bekend geworden dat een groep agrariërs op en rondom de Ecofactorij in Apeldoorn een mestvergistingsinstallatie willen bouwen.
Men wil het opgewekte biogas verzamelen op de Ecofactorij, dit opwerken tot aardgaskwaliteit en dan injecteren in het aardgasnet. Hiermee voorzie je de stad op een gemakkelijke wijze van energie; het gaat in dit project om een hoeveelheid biogas van ongeveer 19,5 miljoen m³ per jaar. Dit biogas zou dan in een verwerkingsinstallatie op de Ecofactorij omgezet moeten worden naar aardgaskwaliteit, waarna er ongeveer 15 miljoen m³ gas van aardgaskwaliteit overblijft wat voldoende is voor de energievoorziening van circa 7500 woningen, er van uitgaande dat een woning gemiddeld 2000 m³ gas per jaar verbruikt.
Met tien mestvergisters van deze grootte zouden nagenoeg alle huizen in Apeldoorn van energie kunnen worden voorzien.
Voor de energie van het restant van de woningen zouden kleinere mestvergisters zoals die binnenkort aan de Kleinedijk in Klarenbeek wordt gebouwd, kunnen voorzien. Deze vergisters produceren per stuk ongeveer 4,3 miljoen m³ biogas per jaar, wat overeenkomt met 2,5 miljoen m³ groen aardgas.
Bij een voortvarende aanpak zou Apeldoorn dan misschien zelfs vijf jaar eerder, dus in 2015 volledig in eigen energiebehoefte kunnen voorzien.
Helaas is om onduidelijke redenen de bouw van de mestvergister aan de Kleinedijk in Klarenbeek vertraagd. Zie hier . De bouw van deze mestvergister zou in november 2010 beginnen, maar op dit moment, 7 november 2011, wordt er nog niets gebouwd.

Men zou ook gewassen willen vergisten in deze installaties. Stukken grond in Zonnehoeve en op de Ecofactorij die nog niet op korte termijn worden uitgegeven, worden tegen een geringe vergoeding beschikbaar gesteld aan de agrariërs.

Als de gemeente voortvarend te werk gaat, dat betekent dus met financiële ondersteuning, kan over vier jaar dit enorme project al draaien en is Apeldoorn al in 2014 voor meer dan de helft energieneutraal en waarschijnlijk in 2016 volledig energieneutraal bij actief doorgevoerd beleid.

Het is jammer dat de gemeente Apeldoorn nu slechts regiserend optreedt en de initiatieven aan het bedrijfsleven over laat. In dat geval luidt de conclusie dat Apeldoorn z'n doelstelling om in 2020 energieneutraal te zijn, vaarwel kan zeggen, maar waarschijnlijk zijn de lokale politici zich nog niet daarvan bewust.
Het lokale bedrijfsleven is niet bereid alleen de financiële kar te trekken. Ze hebben dan ook terechte bedenkingen. Hoe zit het bijvoorbeeld met de subsidies? Tot nu toe draaien mestvergisters nauwelijks rendabel en kosten alleen maar geld.

Het zelfde geldt voor een eventueel op te richten Duurzaam energiebedrijf Apeldoorn, DeA. De gemeente Apeldoorn wil de regie wel voeren zolang het geen geld kost. Het lijkt er nu op dat het bedrijfsleven afwacht wat de gemeente doet en de gemeente wacht af wat het bedrijfsleven gaat doen.

Alle plannen met betrekking tot de uitvoering van bovenstaande mestvergisters zouden prima in een Duurzaam energiebedrijf Apeldoorn passen. Samen met wat kleine windmolenparken kan zo'n energiebedrijf er mede voor zorgen dat Apeldoorn misschien toch nog in 2020 voor een groot deel energieneutraal kan zijn.

Geef inwoners van Apeldoorn de mogelijkheid in het Duurzaam energiebedrijf Apeldoorn te participeren voor, zeg € 1000 of in veelvouden daarvan. Biedt participanten op basis van de grootte van hun  participatie een korting aan op de energietarieven of desnoods een verlaging van de gemeentelijke belastingen. Indien inwoners van Apeldoorn en zeker de omwonenden van windmolens en biomassavergisters op deze wijze betrokken worden  dan zal blijken dat er ineens veel minder weerstand onder de bevolking leeft tegen het opwekken van duurzame energie in hun onmiddellijke leefomgeving.

Het lijkt er op dat Apeldoorn zijn kans om te verduurzamen jaren geleden heeft weggegooid met de verkoop van de Veluwse Nuts Bedrijven aan NUON. Dat komt omdat Apeldoorn de relatie met een eigen groot energiebedrijf teveel ontwikkelde langs de lijn van de kwartaalcijfers.
De echte kans was geweest om het bedrijf niet te verkopen, maar het anders te benutten.

Vergevorderde plannen met biomassavergisters in Apeldoorn in oktober 2009.
Bij de energiecentrale van Fibroned B.V. staat dat de vergunning is aangevraagd.
In januari 2011 was er nog steeds geen vergunning aangevraagd.

De tabel is overgenomen uit een rapport van Biomass Technology Group, BTG, in Enschede, getiteld, Inventarisatie biomassa regio Stedendriehoek.

De bouw van mestvergisters op boerenerven staat ter discussie na een uitspraak van de Raad van State in augustus 2007. Het hoogste rechtsorgaan vindt het opwekken van duurzame energie geen agrarische activiteit en dus horen vergisters niet thuis op een boerenerf.
De uitspraak kan verstrekkende gevolgen hebben voor agrarische bedrijven die zelf duurzame energie willen opwekken, zoals thuis op het boerenerf, maar op een industrieterrein als de Ecofactorij kunnen deze mestvergisters uitstekend een plaats vinden. De Ecofactorij ligt bovendien centraal in de Stedendriehoek. Aangevoerd biogas uit de wijde omgeving kan hier opgewaardeerd worden tot aardgaskwaliteit. Een aansluiting op de hogedruk aardgasleiding is geen probleem, die loopt voor de deur langs.
De vervuiling van biomassavergisters is minimaal, er zijn geen hoge schoorstenen nodig die de horizon vervuilen en ook de huidige biomassavergisters zijn zodanig in het landschap in te passen dat ze geen optische vervuiling meer geven.

De uitspraak van de Raad van State heeft betrekking op een plan voor een biomassavergistingsinstallatie op Texel.
Met succes heeft de Vereniging 10 voor Texel zich samen met anderen tot bij de Raad van State verzet tegen de komst van een biomassavergistingsinstallatie bij Oosterend. De komst van deze biomassavergistingsinstallatie, bestaande uit vijf silo’s en een enorme loods van 1800 m2, zou een flinke toename van verkeers-, geluids- en stankhinder betekenen en het prachtige gebied ‘het Oude land van Texel’ ontsieren.
De geplande biomassavergistingsinstallatie was in strijd met het geldende bestemmingsplan. Om de installatie toch te kunnen realiseren was het noodzakelijk om het bestaande agrarisch bebouwingsvlak te vergroten via een zogenaamd wijzigingsplan. De installatie zou dan namelijk binnen het bebouwingsvlak kunnen worden gebouwd waardoor er, volgens de gemeente en gedeputeerde staten, geen sprake zou zijn van strijd met het bestemmingsplan. Kort gezegd was het vergroten van het agrarische bebouwingsvlak slechts toegestaan ten behoeve van een ‘agrarische activiteit’.
‘agrarische activiteit’ is. De Raad van State oordeelde in deze zaak dat het vergisten van biomassa niet kan worden beschouwd als een ‘agrarische activiteit’. Met de beoogde biomassavergistinginstallatie zou onder andere elektriciteit worden opgewekt en wel van een zodanige betekenis dat van ‘agrarische activiteit’ geen sprake kon zijn. Van de opgewekte elektriciteit zou namelijk 97 procent doorverkocht worden aan derden. De biomassavergistingsinstallatie zou ongeveer 50 procent van de totale inkomsten van het bedrijf genereren.
De bouw van de biomassavergistingsinstallatie kon derhalve geen doorgang vinden, dit tot vreugde van 10 voor Texel, buurtbewoners en anderen.
^top

Mestverbranding of mestvergisting?

1 m³ mengsel van kippenmest en mais levert zoveel methaangas op dat er ongeveer 200 kWh electriciteit mee kan worden opgewekt. Dat betekent dat met 165.000 m³ kippenmest en mais ruim 33 miljoen kWh electriciteit kan worden opgewekt.
Eén m³ mensel van kippenmest en mais weegt ongeveer 800 kg, dus hebben we totaal een aanvoer van 132.000 ton kippenmest en mais nodig.

FibroNed wil per jaar 33 miljoen kWh electriciteit opwekken. Daar gebruikt FibroNed echter 300.000 ton kippenmest en 85.000 ton andere biomassa voor.
Mestverbranding heeft dus om dezelfde hoeveelheid electriciteit op te wekken bijna drie keer zoveel biomassa nodig dan er bij mestvergisting nodig is. Dat betekent een hoop extra vervuiling bij een kippenmestverbrander. Eenvoudig gezegd wordt het restant van 253.000 ton door de schoorsteen naar buiten geblazen in de vorm van CO2, stikstofdioxide, fijn stof en nog een heleboel andere chemische rommel.

Het belangrijkste product van de mestvergister is het methaangas. Het methaangas drijft een gasmotor aan, de WKK, waar een generator op zit die er electriciteit mee opwekt. Het water voor de koeling van de WKK wordt gebruikt om huizen mee te verwarmen en om het gistingsproces van de mestvergister op temperatuur te houden.
Een mestverbrander warmt water op waarna er onder hoge druk stoom mee wordt opgewekt. Met de stoom wordt een generator aangedreven die de electriciteit maakt.
Het is duidelijk dat het rendement bij een mestvergistingsinstallatie aanmerkelijk hoger ligt dan bij een mestverbrander.

Samenstelling van verschillende soorten mest:




Voordelen van mestvergisting

De voordelen van het vergisten van kippenmest vergeleken met het verbranden van kippenmest zijn legio.
Het allerbelangrijkste voordeel van een vergistingsinstallatie is dat er géén hoge schoorsteen nodig is, omdat er geen gevaarlijke afvalgassen ontstaan. Het enige product dat er bij vergisting ontstaat is methaangas dat volledig wordt verbruikt bij de opwekking van electriciteit en warmte. Het bijproduct, de vergiste mest wordt als mest weer op het land uitgestrooid. Hier zitten geen giftige stoffen in zoals bijvoorbeeld koper die wel in de mestreststoffen van een kippenmestverbrander aanwezig zijn.

Nadelen?

Als nadeel wordt door de tegenstander van mestvergisting (FibroNed) aangevoerd dat de kippenmest teveel stro en grit zou bevatten, wat klonten en andere vellen in de mestpap zou veroorzaken, die op hun beurt weer verantwoordelijk zouden kunnen zijn voor verstopping van het leidingstelsel.

Vervolgens rijst dan de vraag of al dat kippengrit in de mest dan wèl in een mestverbrander verbrand mag worden.
In de kippenmestverbrander mogen in principe alleen dierlijke en plantaardige stoffen verbrand worden.
Dit zogenaamde kippengrit bestaat voor meer dan 90% uit kalk dat niet volledig door de kip wordt verteerd.
Bij de verbranding van kalk komen grote hoeveelheden fijn stof, PM 10, vrij.
De Wereld Gezondheids Organisatie en de Gezondheidsraad hebben voor fijn stof niet eens een minimum grenswaarde vastgesteld waarboven de volksgezondheid gevaar loopt, zulk gevaarlijk spul is het. Dat betekent dat iedere hoeveelheid die door FibroNed uitgestoten wordt de gezondheid van mens en dier in Apeldoorn en omgeving in gevaar kan brengen.
Als dezelfde hoeveelheid kalkhoudende schelpengrit die FibroNed voornemens is te verbranden, in een cementoven, waar cement wordt geproduceerd, zou worden verbrand, dan zouden de zeer strenge milieueisen die bij cementovens bestaan moeten worden gevolgd.
Een aanzienlijk deel van de biomassa die FibroNed wil verbranden bestaat uit het kalkhoudende grit. Daarbij gaat het om naar schatting vele honderden tonnen grit per jaar.
^top

Fraude met biogasvergisting

In Nederland staan op 1 oktober 2010 180 biomassavergisters. Er is voor deze biomassavergisters een enorme berg biomassa, dus mest en co-producten nodig. De aanvoer begint schaars te worden omdat er veel biomassa richting Duitsland wordt vervoerd. In Duitsland staan namelijk 5000 biomassavergisters die een enorme behoefte aan biomassa hebben. De prijzen voor biomassa in Nederland stijgen daardoor aanzienlijk.
Dat betekent in de praktijk dat er fraude wordt gepleegd door een groot aantal bedrijven in Nederland die biomassavergisters hebben staan. Volgens betrouwbare gegevens zou zelfs de helft van de eigenaren van de 180 biomassavergisters fraude plegen.

Wat is het geval?
De vergisters die juist duurzame energie moeten opwekken, worden steeds vaker gebruikt als illegale ’afvalovens’.
Zowel de leveranciers van restproducten als agrariërs worden verdacht van fraude. Volgens de algemene inspectiedienst AID is met de huidige wetgeving niet te controleren welk afval boeren in hun vergister dumpen. Nederland is daarmee ’een walhalla voor groene fraude’.

In Nederland komen minder afvalstoffen voor biovergisting in aanmerking dan in het buitenland, waardoor deze installaties moeilijk rendabel zijn te maken. Dit leidt volgens een recent rapport van het Landbouw Economisch Instituut (LEI ) tot een zeer ’hoge fraudedruk’. Daarnaast is er in Nederland, in tegenstelling tot Duitsland en België, amper toezicht op de afvalstromen naar de vergister, en wordt de administratie slechts steekproefsgewijs gecontroleerd.

We lazen al dat in een vergister uit een mengsel van mest en organische restproducten biogas wordt gewonnen. Veel agrarische ondernemers werken in Nederland met co-vergisters. Voor de toegevoegde co-stoffen gelden strenge voorwaarden. Alleen de bijproducten die door de overheid op een ’positieve lijst’ zijn gezet, mogen worden gebruikt. Maar deze lijst is zeer beperkt. Om de vergisters toch gevuld te krijgen, worden de co-stoffen daarom geïmporteerd. Nederland kan echter niet controleren wat de herkomst van die stoffen is, omdat zulk onderzoek in het buitenland geen prioriteit heeft. De verdenking bestaat dat Nederlandse toeleveranciers en de ondernemers zelf ook verboden stoffen toevoegen. Op die manier komen zij voordelig van hun afval af.

Het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, LNV, gaat daarom vanaf 1 januari 2011 de fraude met biomassavergisters aanpakken. In navolging van de scherpe controle in Duitsland gaan controleurs van de AIVD per 1 januari 2011 op het erf monsters nemen van de stoffen die zich in het digestaat bevinden. Tot nu toe waren er alleen papieren controles. Mocht een boer de milieunormen bewust overschrijden, dan wordt zijn installatie stilgelegd.
Niemand zit te wachten op een digestaat dat met zware metalen, arsenicum of andere gifstoffen is verontreinigd en via uitstrooien op het land weer in de voedselketen terecht komt.

Het zelfde gaat natuurlijk ook bij biomassaverbranders gebeuren. Er bestaan voor een kippenmest verbrander geen regels omtrent de aanvoer van ander materiaal dan kippenmest of andere gangbare biomassa die op de door de overheid verstrekte positieve lijst staat. Ook hier is van een goede waterdichte controle geen sprake. Dat betekent in de praktijk bijvoorbeeld dat, mocht Fibroned ooit op de Ecofactorij gebouwd gaan worden, mogelijk ander materiaal dan kippenmest verbrand gaat worden. Met wat we tot nu toe met de directie van dit bedrijf in Tanzania hebben meegemaakt is het haast voorspelbaar dat er andere stoffen illegaal gaan worden verbrand. Denk aan de giftige afvalstoffen van jatropha of een berg van meer dan 200 ton zoetwaren die nog ergens in Arendonk, op een terrein in de buurt van Bioland, staat te wachten op vernietiging omdat niemand het spul wil hebben. Ondanks een zogenaamd rapport dat er geen rommel in zou zitten. Of denk aan het illegaal verbranden van afvalhout dat met het houtverduurzamingsmiddel wolmanzouten is geïmpregneerd.
De bekendste wolmanzouten zijn CC- en CCA-zouten. CC-zouten bevatten chroom en koper, CCA-zouten bevatten daarnaast ook nog arseen. Koper en arseen worden toegepast vanwege hun schimmel- en insectendodende werking, chroom is vooral belangrijk voor de fixatie.
Een kippenmestverbrander op de Ecofactorij staat vrijwel garant voor de aanvoer van allerhande duister spul dat het daglicht niet verdraagt.
^top

Mestvergister 't Haantje
Sinds juli 2009 draait in 't Haantje, een plaats in Drenthe, de grootste mestvergister van die provincie en misschien wel van heel Nederland.

Deze vergister produceert jaarlijks zoveel stroom dat de hele gemeente Coevorden met ruim 36.000 inwoners en 15.000 woningen er een jaar lang elektriciteit van zou kunnen krijgen. De megavergisters worden gevoed met 250 hectare maïs en vele tonnen koemest. Naast stroom komt er ook veel warmte vrij en die wordt volgens eigenaar Albert Hazelaar straks aangewend voor onder meer het zwembad van Noord Sleen.
Voor een beeldverslag van deze vergister, kijk op deze link die je doorstuurt naar Youtube.

Het Duitse bedrijf Envitec Biogas heeft een aardige animatiefilm over een biomassavergister op Youtube gezet.

Ongeveer 6 mestvergisters van deze grootte zouden de hele gemeente Apeldoorn volledig van electriciteit kunnen voorzien en het geproduceerde methaangas kan opgewekt worden naar aardgaskwaliteit. De opgewekte hoeveelheid gas is voldoende voor meer dan de helft van de totale gasbehoefte in Apeldoorn.

Op 28 juli 2010 werd bekend gemaakt dat er subsidie is verleend voor de bouw van een grote mestvergister aan de Kleine Dijk in Apeldoorn. Lees hier de details.

Overzicht bio energie centrales in Nederland

Voor een overzicht van alle bio energie centrales in Nederland, kijk op http://www.b-i-o.nl/

Nieuwe impuls co-mestvergisting

Vrijdag 20 april 2012

Staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie staat meer dan 80 nieuwe producten toe die als covergistingsmateriaal in co-mestvergisters mogen worden gebruikt om deze rendabeler te maken. De gasopbrengst van de installaties kan hierdoor aanzienlijk hoger worden.

Nieuwe lijst

Enkele producten op de nieuwe lijst zijn berm- en slootmaaisel, groenteresten, diervoederresten en reststof die vrijkomt bij de productie van biodiesel uit dierlijke vetten en oliën. Met de nieuwe lijst is het potentieel aan inputgrondstoffen een stuk vergroot en zullen door marktwerking de prijzen van deze grondstoffen dalen. Analoog daaraan zal het rendement van de installaties verbeteren.

Ook wordt de positie van co-mestvergisters meer in lijn gebracht met die in het buitenland. Daarmee is een belangrijk knelpunt van het bedrijfsleven weggenomen.

Met de nieuwe lijst is het potentieel aan inputgrondstoffen een stuk vergroot en zullen door marktwerking de prijzen van deze grondstoffen dalen. Analoog daaraan zal het rendement van de installaties verbeteren.

De nieuw toegestane producten zijn door het bedrijfsleven (LTO en de Biogas Brancheorganisatie) voorgesteld. Ze mogen alleen worden gebruikt als het gehalte aan zware metalen en organische microverontreinigingen beneden bepaalde normen blijft. Het bedrijfsleven neemt daarvoor zelf de verantwoordelijkheid en werkt aan een certificeringsstelsel om de kwaliteit te borgen.

Download of bekijk hier de lijst met nieuwe co-vergistingsproducten

De redactie van Fibronot.nl wil er graag een opmerking over maken.

De toverwoorden zijn marktwerking, dalende prijzen, hoger rendement.

De overheid is er zelden in geslaagd door marktwerking prijzen te laten dalen. Deze website zou te klein zijn om alle voorbeelden te noemen.

De vraag in met name Duitsland en België naar co-producten is zo groot dat handelaren hun grondstoffen liever exporteren omdat ze in die landen een aanzienlijk hogere prijs voor hun producten krijgen. Er is vooral in Duitsland een grote schaarste aan co-producten.

Bovendien, en dat klinkt vreemd, zegt de handel dat de eigenaren van biomassavergisters subsidie krijgen en zij niets, dus laat de biomassavergisters maar meer betalen.
De verwachting is dan ook dat veel biomassavergisters met verlies blijven draaien.
Een bijkomend nadeel is dat de kans op fraude aanzienlijk toeneemt. Er wordt nu al naar schatting door de helft van de eigenaren van biomassavergisters fraude gepleegd door (giftige en schadelijke) stoffen bij te mengen die niet op de lijst staan.

We hebben er dan ook geen enkel vertrouwen in dat de regels die de branche zich zelf wil opleggen om fraude tegen te gaan, resultaat zullen hebben.

Biogasinstallatie Heeten wederom failliet

Donderdag 8 maart 2012

De biogasinstallatie aan de Weseperweg in Heeten is vanmorgen failliet verklaard. Geruchten dat het niet goed ging met de installatie, deden al langer de ronde. Maar nu is de stekker er dus definitief uitgetrokken.

De installatie heet officieel BMEC (Biomassa Energie Centrale) Salland. Voorheen heette deze installatie Biogreen, maar deze werd in 2010 failliet verklaard.

Enkele maanden later nam het bedrijf Bieleveld Bio-energie de installatie over en zorgde voor een doorstart. Maar na ruim een jaar is de installatie dus andermaal failliet verklaard.

De biogasinstallatie lag de laatste tijd ook onder vuur. Omwonenden protesteren al enkele jaren tegen de stankoverlast wat onlangs extra werd aangezet door het plaatsen van protestborden. Ook zou de installatie te maken hebben met veel regels waaraan moet worden voldaan.

De eigenaar van Bieleveld Bio-energie gaf eerder al aan het zeer lastig is om een biogasinstallatie rendabel te maken.

^top

Stank zorgt voor overlast in Coevorden

Vrijdag 20 januari 2012

In een buitenwijk van de Drentse plaats Coevorden hebben in de nacht van donderdag op vrijdag ongeveer 40 ongeruste bewoners hun huizen verlaten vanwege een penetrante lucht die in de wijk hing. Dat heeft de politie bekendgemaakt.

De wijkbewoners roken rond middernacht een soort gas- en zwavellucht en enkele mensen werden onwel.

Volgens een woordvoerder kwam de lucht van een nabijgelegen biovergistingsinstallatie aan het Alte Picardiekanaal die met een storing kampte. Die is inmiddels verholpen. Tien bewoners klaagden over hoofdpijn en misselijkheid. Na metingen bleek er weinig aan de hand te zijn, zodat niemand van de twintig woningen naar het ziekenhuis hoefde. Wel werden enkele bewoners, die bijna anderhalf uur in de kou stonden, tijdelijk opgevangen in het nabijgelegen Racket & Bowlingcentrum.

Onder de mensen die hun huizen moeste verlaten was ook Jan Hofstee, voorzitter van de buurt- en belangenvereniging Klinkenvlier. Hij heeft zo'n acht uur na de evacuatie nog steeds hoofdpijn van de stank. 'Wij werden vlak voor middernacht door de politie gesommeerd ons huis te verlaten. We roken al een soort zwavellucht in ons huis en buiten was die stank nog groter. De ambulance kwam de wijk ingereden, omdat er in een woning die dichterbij de installatie ligt, al iemand onwel was geworden. Dankzij een medewerker van het Racket & Bowlingcentrum, die bij ons in de wijk woont, konden wij daar terecht om een kop koffie te drinken. Daar zijn we lopend naartoe gegaan. We hebben anderhalf uur moeten wachten op een bus die ons was beloofd, maar nooit is gekomen.'

Hofstee vindt dat burgemeester Bert Bouwmeester de grote afwezige was afgelopen nacht. 'Daar hebben wij ons als bewoners wel aan gestoord. Zeker op het gebied van informatievergaring. Het ene moment praat je met een woordvoerder van de politie, dan weer van de brandweer of de gemeente. Er was niet één aanspreekpunt.'

Bewoners zeggen dat het niet de eerste keer is dat ze een vreemde lucht uit de richting van de installatie ruiken. Hofstee: 'Als de wind uit zuidwesten richting komt, dan ruik je de installatie regelmatig. Zeker omdat onze wijk aan de Klinkenvlierse plas ligt, die tussen installatie en woningen ligt. En water draagt de stanklucht, zodat wij het snel merken.' Enkelen zijn al een gerechtelijke procedure gestart tegen de gemeente Coevorden, die de vergunning heeft verleend voor de installatie. 'Er wordt te weinig toezicht gehouden en gehandhaafd', zegt Hofstee. 'Als buurt- en belangenvereniging procederen wij niet mee, dat zou te hoog gegrepen zijn, maar we hebben geen problemen met de actie. Wij willen als wijk een beter werkend calamiteitenplan ten aanzien van de installatie.'

^top

Weer ernstige overlast van biovergister in Coevorden

Maandag 13 februari 2012

De biovergister in Coevorden blijft voor problemen zorgen. Vorige week woensdag, 8 februari, kregen de omwonenden hierover een brief van de gemeente Coevorden. Op zaterdag was er zo veel stankoverlast van de mestvergister dat de ondernemer op last van de gemeente en de provincie grote hoeveelheden digestaat (een restant van de biogasproductie) heeft moeten afvoeren.

In de brief aan de omwonenden stond dat de ondernemer een verbod opgelegd heeft gekregen van de gemeente en de provincie om grondstoffen aan te voeren.
Pas na uitdrukkelijke toestemming van de provincie mag de ondernemer de toevoer van grondstoffen weer opstarten.
In feite betekent dit dat het bedrijf stil staat.

Vorige maand is na een ernstige storing bij de biovergister een deel van de woonwijk door hulpverleningsdiensten uit voorzorg ontruimd. Een aantal bewoners had hoofdpijnklachten en last van misselijkheid. Er was hevige stankoverlast. Sindsdien staat het bedrijf onder streng toezicht van de gemeente en de provincie.

^top

De nieuwste ontwikkeling: Microferm

Hierboven werd de co-vergisting besproken.
De nieuwste ontwikkeling is het vergisten van pure stalmest waardoor er geen co-producten als mais, gras of soortgelijke grondstoffen meer worden toegevoegd. Gezien de schaarste en daarmee verband houdende prijsstijgingen voor co-producten betekent deze ontwikkeling een flinke besparing voor de boer.
Een ontwerp van Nederlandse bodem brengt een fraaie oplossing op de markt. Het bedrijf HoST B.V. uit Enschede brengt deze pure mest vergister op de markt.

Pure mest als bron voor biobrandstof

Biogas staat bekend als duurzame brandstof. Het wordt gemaakt uit koeien- of varkensmest. Daar moet echter nog wel wat bij voor een goede opbrengst. Naast reststromen uit de voedingsmiddelenindustrie zijn dat soms ook energiegewassen. Dat is minder duurzaam volgens sommigen. Een pure mestvergister biedt uitkomst.

Philip Kleizen uit het Twentse Langeveen mag zich de eerste Microferm boer van Nederland noemen. Hij heeft de eerste draaiende minivergister van fabrikant Host op zijn erf staan, waarin de mest van zijn 360 kalveren tot biogas wordt omgezet.

In een Warmte Kracht Koppeling (WKK) wordt het biogas omgezet in stroom en warmte.

Het door vergisting geproduceerde biogas wordt in de WKK omgezet naar duurzame elektriciteit en warmte. De opgewekte elektriciteit wordt in eerste instantie gebruikt op het bedrijf zelf. De warmte die ontstaat bij het opwekken van elektriciteit, komt vrij uit de WKK met een temperatuur van ongeveer 90°C. Deze warmte wordt deels weer gebruikt voor het vergistingsproces zelf. Met het surplus worden de bedrijfsgebouwen en de bedrijfswoning verwarmd en wordt warm tapwater geleverd of koude gemaakt met een absorptiekoelmachine, bijvoorbeeld voor het koelen van de melk.
Hierdoor wordt het agrarische bedrijf zelfvoorzienend en ongevoelig voor toekomstige prijsstijgingen in energie.
De niet benodigde elektriciteit wordt als groene stroom aan het elektriciteitsnet geleverd. Het praktische vermogen ligt tussen de 30 kW en 60 kW. Daarmee kan de installatie probleemloos op de bestaande netaansluiting worden aangesloten. Een kostbare transformator is daardoor overbodig.

Hoe zit het met de opbrengst?
Deze Microferm pure mest vergister produceert 40 m³ biogas bij een input van 1 m³ pure stalmest. Een veehouderij met een productie van 4000 m³ mest per jaar is al voldoende om met de Microferm een optimaal rendement te behalen. Maximaal rendement wordt behaald met
een optimale stal die is uitgevoerd met een systeem dat direct de mest in de stal afvoert naar de centrale put.
Vanuit deze centrale put wordt de mest de Microferm ingepompt. Door de directe vergisting van de mest wordt de gasproductie aanzienlijk verhoogd. Dit in tegenstelling tot een traditionele stal waarbij een deel van de mest al tijdens de opslag in de mestkelder wordt omgezet naar gas, waarmee waardevolle energie verloren gaat.
Het methaangas dat met de vergisting wordt opgewekt wordt volledig gebruikt voor het laten draaien van de WKK. Het methaangas wordt niet opgewerkt naar aardgaskwaliteit zodat het in principe niet geschikt is voor gebruik in de keuken omdat het gas nogal naar mest stinkt.

De 360 kalveren van Philip Kleizen staan in een nieuwe stal, waar onder de roostervloer de mest meteen naar een centraal punt wordt geveegd en vandaar naar de vergister gaat. Zo is de gasopbrengst optimaal en de broeikasgasuitstoot minimaal: de vergister haalt het kwalijke methaangas eruit.

Door de betrekkelijk lage aanschafprijs van 300.000 euro is de belangstelling groot. Zo´n vijftien andere boeren zijn bezig bouwvergunningen aan te vragen om ook zo´n vergister te kunnen bouwen. Om de Microferm rendabel te kunnen aanschaffen is echter wel subsidie vereist. Daar voert Host nu een lobby voor in Den Haag, de oude subsidieregeling voor biogas was namelijk vrij krap.
De Provincie Overijsel heeft voor deze mestvergister een subsidie van € 210.000 beschikbaar gesteld.

Het systeem is met een vergoeding van 17 cent per geleverde kWh net kostendekkend. Dat bedrag was in het kader van Stimulering Duurzame Energie bij de aanleg toegezegd. Deze vergoeding is inmiddels teruggeschroefd naar 9 cent per kWh.
De huidige standaardvergoeding voor levering aan het net is 5 cent, maar Kleizen heeft met Essent een vergoeding van 8 cent kunnen afspreken. Daarmee is het systeem voor hem vooralsnog kostendekkend, maar niet meer dan dat.

De Microferm pure mestvergister van Host B.V. in Twente

De pure mest vergister in Langeveen

Het is duidelijk dat Apeldoorn aandacht moet besteden aan, en alle energie moet stoppen in de ontwikkeling van mestvergisters en het gebruik van schone biomassastromen.
Deze manier van energieopwekking verdient veruit de voorkeur boven een milieuvervuilende kippenmestverbrandingsinstallatie zoals FibroNed in Apeldoorn wil bouwen.
^top

Aankondiging evaluatie mestvergisters in Nederland

14 februari 2011

De Rijksoverheid ziet een belangrijke rol voor vergistinginstallaties in het bereiken van haar doel, om in 2020 14% van het energieverbruik uit duurzame energie te laten bestaan.

De vergistingsector heeft zich in Nederland de afgelopen jaren sterk ontwikkeld en er is al veel kennis en ervaring opgebouwd. Toch kan er nog het nodige verbeterd worden, om meer winst te halen uit deze vorm van duurzame energieproductie. Om aan deze verbetering bij te dragen start Agentschap NL, namens het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, het project 'Evaluatie van de vergisters in Nederland'.

Het doel van de evaluatie is om een objectief en gedetailleerd beeld te krijgen van de vergisters in Nederland en inzicht te krijgen in de mogelijkheden om de exploitatie te verbeteren en daarvoor aanbevelingen te doen. Een benchmark die de sector een stimulans geeft voor rendementsverbetering: "Leren van de besten". De agrarische sector heeft, via LTO Nederland, meegedacht over de opzet van het project en is betrokken bij de begeleiding. Het project draagt bij aan bij de gezamenlijke ambities van de sector en de overheid uit het convenant Schone en Zuinige Agrosectoren.

Het project in uitvoering
Organic Waste Systems N.V. (OWS) voert het project uit, in opdracht van Agentschap NL. Het project start in januari en bestaat uit twee fases. In de eerste fase van zes maanden, verzamelt OWS technische en financiële informatie van zoveel mogelijk operationele vergistinginstallaties. In de tweede fase worden twintig representatieve installaties een jaar lang gemonitord, hierbij ligt de nadruk op de biologische werking. 

Om een zo goed mogelijk beeld te krijgen worden zo veel mogelijk vergisters bekeken. Exploitanten worden door Agentschap NL uitgenodigd om mee te doen. 
^top

Mestvergistinginstallaties ingezet om afval om te katten

Dinsdag 21 juni 2011

Staatssecretaris Joop Atsma (CDA, Infrastructuur en Milieu) gaat extra toezicht houden op de stoffen die in mestvergistinginstallaties worden verwerkt. Uit onderzoek van het ministerie is namelijk gebleken dat er het nodige schort aan deze controle.

De aanleiding voor Atma’s plan is dat bij inspectie door VROM-medewerkers is gebleken dat op grote schaal wordt gefraudeerd bij het vullen van de biogas-installaties.
“Regelmatig werden producten omgekat of weggemengd in andere partijen, administraties bleken vaak niet volledig of inzichtelijk”, aldus de staatssecretaris.

Het blijkt dat in de zogeheten co-vergisters vaak ook schadelijk afval van niet organische oorsprong wordt verbrand. Volgens de wet moet minstens de helft van de inhoud bestaan uit mest aangevuld met stoffen van plantaardige of dierlijke herkomst. Voor de toegevoegde co-stoffen gelden strenge voorwaarden. Alleen de bijproducten die door de overheid op een ‘positieve lijst’ zijn gezet mogen worden gebruikt. Deze lijst is zeer beperkt. Om de vergisters gevuld te krijgen worden vaak ook geïmporteerde co-stoffen gebruikt. Deze kunnen echter niet worden gecontroleerd.

De indruk bestaat dat eigenaren en toeleveranciers steeds vaker verboden stoffen verbranden. De bio-installaties worden zo illegale ‘afvalovens’. Vermenging kan gevaar opleveren voor de eigenaar, de volksgezondheid en het milieu.

Staatssecretaris Bleker(ook CDA) wil veehouders juist toestaan om naast mest, acht nieuwe producten in de mestvergister te verwerken. Hij denkt daarbij aan onder andere aardappelpersvezel, bieten- en uienpulp, bierborstel (restproduct van bierbrouwerijen) en brood- en deegresten. Op zichzelf is dat weer vreemd, want deze reststoffen worden tot dusver gebruikt als veevoer.

Bleker wil zelfs nog een stapje verder gaan en boeren de ruimte geven om zelf producten te testen of deze geschikt zijn voor vergisting. De kans is niet ondenkbaar dat mestvergistingsinstallaties daardoor ingezet gaan worden om op een goedkope manier af te komen van allerlei restafval. Extra toezicht is om die reden wenselijk en noodzakelijk.
^top

Dure covergistingsproducten doen biogas-installatie de das om

Vrijdag 22 juli 2011

Halambco BV, exploitant van een vergistinginstallatie in Oosterbierum, is op 14 juli failliet verklaard door de rechtbank in Leeuwarden. De biogasinstallatie van Halambco verwerkte het afval van de aardappelfabriek van Lamb Weston Meijer in Oosterbierum tot biogas. Halambco was een joint venture van glastuinbouwbedrijf Hartman uit Sexbierum en de duurzame projectontwikkelaar Econvert uit Drachten.

Het faillissement is door Halambco zelf aangevraagd, hoofdzakelijk omdat de kosten te hoog werden door dure covergistingsproducten en lage gas- en stroomprijzen. "Behalve aardappelresten gingen er ook andere reststromen in de vergister, en die waren niet meer te betalen", licht directeur Fred Bruijn van Econvert toe. "Sinds het businessmodel is opgesteld [in 2008, red.], zijn de kosten meer dan verdubbeld." Als voorbeeld noemt hij glycerine, een bijproduct van biodiesel, wat volgens Bruijn nu rond de EUR 200 per ton kost. Bruijn noemt het een groot probleem dat maar weinig producten zijn toegestaan voor covergisting. Die producten worden daardoor extra schaars en dus duur -een veelgehoorde klacht binnen de biogassector.

Recent breidde staatssecretaris Henk Bleker (Economische Zaken, Landbouw en Innovatie) de lijst met toegestane covergistingsproducten wel uit, en daarnaast wil hij een nieuwe systematiek ontwikkelen waarmee het bedrijfsleven zelf grotendeels kan bepalen of stoffen wel of niet in de vergister mogen. Hiermee hoopt Bleker de productie van biogas aantrekkelijker en betaalbaarder te maken, maar die uitbreidingen en aanpassingen komen voor Halambco te laat, zegt Bruijn. Wel werken Econvert en Hartman aan een doorstart, waar hij over een maand meer over denkt te kunnen zeggen.

De biogasinstallatie, in 2008 in gebruik genomen, vergde destijds een investering van EUR 3,4 mln door Halambco -Hartman en Econvert. Het project kon deels gefinancierd worden met een Mep-subsidie. Lamb Weston Meijer investeerde niet mee, maar dacht in Halambco een betrouwbare afnemer te hebben van de afgekeurde aardappels, afgekeurde patat, puree en aardappelschillen. Anders werden de aardappelresten als veevoer voor koeien en varkens gebruikt. Het 'patatgas' uit de vergister ging met een aparte leiding van de aardappelfabriek naar het kassencomplex van 7,5 hectare van Hartman, dat op een kilometer afstand van de patatfabriek in Oosterbierum ligt. Bij dit biologische tuinbouwbedrijf staat een WKK-installatie van 1,1 MW die naast warmte voor de kassen groene stroom leverde aan het elektriciteitsnet.

De verwachting was in 2008 dat Lamb Weston Meijer per jaar 30.000 ton afval zou leveren, waarmee Halambco jaarlijks 550.000 kuub biogas en 7 GWh aan groene stroom zou kunnen produceren. De verkoop van de groene stroom en de besparing op aardgas had het project rendabel moeten maken. De werkelijke afname van aardappelresten lag volgens Bruijn tussen de 20.000 en 25.000 ton. "Dat was niet omdat Lamb Weston Meijer niet meer kon leveren, maar omdat wij door de dure covergistingsproducten niet meer konden afnemen", zegt Bruijn.

^top

Biogasbranche komt niet van de grond

Vrijdag 29 juli 2011

De ontwikkeling van een economisch gezonde Nederlandse biogassector komt niet van de grond. Sterker nog, van de 100 boeren met een vergister draait de helft al twee jaar met verlies terwijl dat vorig jaar al driekwart was, zo blijkt uit cijfers die de Rabobank recent bekend maakte.

Veel vergisters staan stil, de boeren zijn failliet en binnen een half jaar zullen er nog verschillende failliet gaan, zo voorspelt de Biogas Brancheorganisatie. Desgevraagd geeft ook de Rabobank toe dat er faillissementen onder de vergisters zijn.

Probleem zijn niet de lage subsidies die de boeren toucheren voor de vergisting, maar de sterk gestegen grondstofprijzen voor co-vergistingsproducten. Immers, de helft van de kosten van een vergister bestaan uit inkoop. En laten dat nou net de variabele kosten zijn. Zo was glycerine, een bijproduct van de biodieselproductie, enkele jaren geleden nog vrijwel gratis, nu kost het 200 euro of meer per ton. Ook hebben de boeren te maken met milieuorganisaties die pleiten voor verplichte pure mestvergisting, zonder substraattoevoeging.

Staatssecretaris Bleker van Landbouw is echter wel voor co-vergisting. Hij versoepelde onlangs de toelating van nieuwe co-producten en breidde de positieve lijst uit. Dat geeft mogelijk wat lucht op de substraatmarkt.

^top