De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

nieuwsartikel2012-190 Aangenomen moratorium windenergie is schaap in wolfskleren

Aangenomen moratorium windenergie is schaap in wolfskleren

Maandag 9 juli 2012

Een schaap in wolfskleren, zo kan de vorige week donderdag aangenomen motie van PVDA-Kamerlid Sjoera Dikkers over een moratorium van een half jaar op wind op land omschreven worden. Het klinkt hard: gedurende zes maanden wordt alles stilgelegd, om nu eerst eens goed uit te vogelen waar voldoende ruimte is voor de lokaal vaak ongewenste turbines. Maar dat harde moratorium is inmiddels omkleed met zoveel verzachtende woorden, dat minister Maxime Verhagen (Economische Zaken, Landbouw en Innovatie) donderdagavond zelfs zei geen bezwaar te hebben tegen Dikkers voorstel. Directeur Ton Hirdes van Nwea zegt “een dubbel gevoel” te hebben bij de motie.

Dikkers wil het moratorium instellen, juist omdat ze windenergie een warm hart toedraagt. De PVDA’er maakt zich namelijk zorgen over het draagvlak dat windenergie vooral op land geniet. Het beeld bestaat dat ontwikkelaars her en der grote windmolenparken bouwen, die juist vanwege hun grootte door het rijk met de rijkscoördinatieregeling worden doorgedrukt zonder enig oog voor lokale belangen. Daarom wilde Dikkers aanvankelijk alle windprojecten stilleggen, totdat de provincies duidelijk zouden hebben gemaakt waar windprojecten kansrijk zijn en op (in elk geval bestuurlijk) draagvlak kunnen rekenen. Eind dit jaar moet die duidelijkheid er zijn. In totaal moet er ruimte worden gemaakt voor 6.000 MW, de huidige zoekgebieden bieden ruimte aan 5.000 MW.

Maar in een overleg in de Tweede Kamer eind juni maakte Verhagen duidelijk dat wanneer alle windprojecten nu een half jaar worden stilgelegd, de Nederlandse doelstelling van 14% duurzame energie in 2020 in gevaar komt. Bovendien wierp Verhagen het geschetste beeld verre van hem. “Mijn ambtenaren rijden niet met bulldozers het land in om de mensen de stuipen op het lijf te jagen”, stelde de bewindsman enigszins gechargeerd. Om toch tegemoet te komen aan de zorgen van de Kamer, zegde Verhagen toe dat voor windprojecten die buiten de huidige zoekgebieden vallen geen onomkeerbare stappen worden gezet. Binnen de huidige provinciale zoekgebieden worden projecten van 100 MW of meer gewoon doorgezet.

In de motietekst van donderdag vraagt Dikkers om een moratorium van zes maanden op windprojecten van 100 MW of meer, die dus onder de rijkscoördinatieregeling vallen. Onder moratorium verstaat Dikkers dat “geen onomkeerbare stappen worden genomen”. Uitgezonderd van het moratorium zijn de door de provincie aangewezen zoekgebieden. Met andere woorden: Dikkers vraagt de Tweede Kamer om nog eens in te stemmen met de toezegging van Verhagen van eind juni. Verhagen had dan ook geen probleem met het voorstel: “Binnen de gestelde voorwaarden, zoals die netjes in de motie zijn geformuleerd, laat ik het oordeel aan de Kamer over.” Ambtelijke taal voor: geen bezwaar. De Tweede Kamer nam de motie vervolgens aan (vóór stemden de SP, de PVDA, de VVD, de SGP, het CDA, de PVV, de groep Kortenoeven/Hernandez en het lid Brinkman).

Ook bij de windsector klinkt nauwelijks een negatief geluid. Sterker: Hirdes van Nwea is blij dat de Kamer zich nu onverkort heeft uitgesproken over het feit dat provincies voor het einde van het jaar ruimte moeten hebben gemaakt voor 6.000 MW -ook dat stond in de tekst van Dikkers. En dat wanneer provincies niet aan deze voorwaarde voldoen, het rijk “full swing” doorgaat met de rijkscoördinatieregeling -ofwel: de provincies de regie opnieuw uit handen neemt.