De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

nieuwsartikel2012-317 Biomassavergister nepoplossing voor mestprobleem in Gemert

Biomassavergister nepoplossing voor mestprobleem in Gemert

Vrijdag 2 november 2012

Op 18 oktober schreven we een artikel over de voorgenomen bouw van een grote biomassavergister in Gemert. Nog geen twee weken later komen de eerste twijfels of deze biomassavergister wel zo’n goeie keus is. De vergister wordt veel te mooi voorgesteld en is geen oplossing voor het mestprobleem in de omgeving van Gemert.

De biomassavergister is gepland op het Wolfsveld in Gemert. De mest wordt geleverd door MACE, de Mineralen Afvoer Coöperatie Elsendorp en de stroom zou worden afgenomen door buurman Unidek.

De installatie zou 400.000 ton mest uit Gemert-Bakel en 100.000 ton mest van veehouderijen uit andere gemeenten moeten verwerken. Verder gaat Gemert-Bakel circa 70.000 ton gemeentelijk groenafval leveren dat nu nog in de milieustraat wordt gecomposteerd.

Op het eerste gezicht zijn er alleen maar winnaars bij zo’n ‘groen’ plan. De boeren worden van hun mestprobleem afgeholpen, Unidek heeft een bestemming voor overtollige bedrijfshallen en de gemeente kan zijn groenafval omzetten in biogas. Volgens de initiatiefnemers is er geen restafval. Het enige dat overblijft, nadat mest en biomassa zijn omgezet in energie, zou zuiver water zijn. Het klinkt te mooi om waar te zijn. En dat is het ook.

Op de eerste plaats wordt de bijdrage aan het broeikaseffect niet veroorzaakt door (het reukloze) CO2, maar vooral door methaan en lachgas dat in grote hoeveelheden vrijkomt in de intensieve veehouderij.

Daarnaast zorgen ammoniak- en zwaveldampen voor stankoverlast. Zeker bij vergistingsinstallaties is dat een reëel risico, zo blijkt uit ervaringen in onder meer Mill en Wanroy.

Op de tweede plaats is het een groot misverstand dat mestvergistingsinstallaties een bijdrage leveren aan het oplossen van het mestoverschot (lees fosfaat en nitraat) van de intensieve veehouderij. Sterker nog, om een biogasinstallatie te laten draaien, moet eerst extra organisch materiaal worden toegevoegd. Dunne mest bestaat namelijk voor 90 procent uit water.

Door toevoeging van extra materiaal neemt de hoeveelheid mineralen dus niet af, maar juist toe.

Om deze redenen dient een groot vraagteken geplaatst te worden bij de bewering dat uitsluitend zuiver water uit deze mestfabriek zal komen. Wat gebeurt met de reststromen (met daarin de mineralen) en de antibiotica en resistente bacteriën die in de mest voorkomen? Verder dient rekening gehouden te worden met een forse toename van het vrachtverkeer (ruim 15.500 vrachtwagens per jaar alleen al voor aanvoer).

Biogasfabrieken en andere mestverwerkingsinstallaties zijn vooral gericht op het reduceren van de transportkosten.

Het is een nepoplossing met een ‘groen’ sausje, waarmee de gemeente de varkenshouders afhelpt van een onoplosbaar probleem. Met alle risico’s van dien (extra verkeer, stankoverlast, enz).

Voor belangstellenden in Gemert en omstreken, lees ook ons artikel Belangrijke jurisprudentie rondom mestvergisters