De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Top 10 gelezen vandaag

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

nieuwsartikel2012-366 Nieuwe Industriële Revolutie; schaliegas schudt de wereldorde op

Nieuwe Industriële Revolutie;  schaliegas schudt de wereldorde op

Zondag 9 december 2012

De Britse schaliegasreserves in het Bowland Basin ten oosten van Blackpool zijn 50% groter dan eerder is gemeten, zo heeft de British Geological Survey deze week bekend gemaakt. De BGS voert in Engeland onafhankelijk analyses uit van de schaliegas reserves.
De BGS zegt dat de schaliegas reserves in het Bowland Basin dat een oppervlakte van 1000 km² beslaat ruim 300 biljoen kubieke voet gas bevat. Dat is 17 maal zoveel als de nog resterende bewezen gasreserves in de Noordzee.

De nieuwe schattingen zijn mede een gevolg van het feit dat er met steeds nieuwere technieken naar schaliegas wordt geboord.

Zie ook Engeland geeft groen licht voor schaliegas boringen

Naar verwachting zal Engeland halverwege december ook het moratorium op schaliegas boringen opheffen.
Kortom, Engeland is ook op weg naar goedkopere energie en een gezonde economie.

De VS

De gevolgen van de schaliegas revolutie in de VS bijvoorbeeld zijn nog niet helemaal te overzien. Niet alleen in termen van economisch voordeel van een nieuwe en overvloedige bron van relatief goedkope energie, maar ook in geopolitieke termen.

Volgens het Internationaal Energie Agentschap is de VS over een aantal jaren zelfvoorziend op energiegebied geworden. Dit betekent volgens waarnemers dat de VS wel eens de interesses in het Midden Oosten zouden kunnen laten varen.
Het kost jaarlijks een slordige $ 50 miljard om de in Bahrein gestationeerde Amerikaanse Vijfde Vloot op volle sterkte te houden, een noodzakelijke investering ter bescherming van vitale Amerikaanse (olie)belangen in de regio. Althans, zo heette dat tot voor kort. Inmiddels klinkt de roep om die vloot terug naar huis te halen steeds luider. Het geld kan beter gebruikt worden om de staatsschuld te verminderen.

‘Het is van de gekke dat we die vloot nog in de Perzische Golf hebben liggen’, schreef de bekende olie-investeerder T. Boone Pickens onlangs in een Amerikaans tijdschrift. ‘Laat de Chinezen en Europeanen zelf hun aanvoerroutes van olie en gas beveiligen.’

Voor de Verenigde Staten neemt het strategisch belang van de regio snel af. Nu ze hun immense voorraden schaliegas commercieel winbaar hebben gemaakt en de technieken sinds kort inzetten om ook hun olie uit ondergrondse gesteentelagen te persen, ontwikkelt het land zich in hoog tempo tot ’s werelds grootste producent van fossiele brandstoffen.
Voor een land dat nu nog dagelijks ruim $ 800 miljoen  uitgeeft aan de import van energie is dat niet minder dan een revolutie.

Internationale economische en politieke verhoudingen

Maar ook voor de internationale economische en politieke verhoudingen zijn de consequenties verstrekkend. Aangezien de Amerikanen vanwege het toegenomen binnenlandse aanbod nu al veel minder voor hun olie en vooral gas betalen dan de rest van de wereld, neemt de concurrentiepositie van de VS geweldig toe. Onvermijdelijk zal de export van Amerikaanse producten stijgen, terwijl zijn importen juist afnemen. Hierdoor zullen de VS mogelijk al over drie of vier jaar hun chronische tekort op de lopende rekening weggewerkt hebben, zo liet voorzitter Ben Bernanke van de Federal Reserve nog deze week doorschemeren.

Tegen die tijd zijn de VS dus niet langer een netto-importeur van kapitaal en ook niet meer afhankelijk van Chinese en Arabische geldschieters.

Of de VS dan nog wel de internationale energiestromen willen beveiligen is dan een keuze geworden en geen verplichting meer. Hetzelfde geldt voor de bescherming van autocratische regeringen in het Midden-Oosten die toevallig op een enorme berg olie zitten en met hun olierevenuen iedere vorm van democratisering tegenhouden.

De verandering van de mondiale machtsverhoudingen op energiegebied is aan een permanente verandering onderhevig en voltrekt zich in hoog tempo voor onze ogen.

Groene lobby doodsbenauwd

De groene lobby is doodsbang dat, ondanks de promotie van dure en zwaar gesubsidieerde windenergie, een subsidie die voor een belangrijk deel door de huishoudens moet worden opgebracht en voornamelijk naar enkele rijke landeigenaren met windturbines wordt overgemaakt, de opkomst van het goedkope schaliegas het gevoerde beleid onhoudbaar zal maken.

Vanuit Europa is het frustrerend om te zien dat de Verenigde Staten sterk uit de crisis weten te komen. Terwijl het oude continent pijnlijke structurele hervormingen doorvoert om opnieuw te kunnen groeien, gebeurt er aan de overzijde van de oceaan niets van dat alles. Slechts de keuze om de energiesector ruim baan te geven bij het exploiteren van immense verstopte voorraden olie en schaliegas, heeft in de VS het vliegwiel van de economie aangezwengeld.

De ‘schalierevolutie’ maakt in de VS olie en vooral gas fors goedkoper, waardoor gezinnen meer geld overhouden om te besteden en bedrijven winstgevender worden. Ook is de Amerikaanse concurrentiepositie geweldig verbeterd. Zo sterk, dat een ‘great homecoming’ aanbreekt: het loont nu al om uitbestede productie terug te halen.

Is Europa de zieke man in het schalieverhaal?

Ondertussen zet in Europa de industriële uitholling door en groeit het risico dat energie-intensieve bedrijfstakken als de chemie- en staalsector delen van hun productie overhevelen naar de VS. De gevolgen voor de werkgelegenheid laten zich raden.

Ook de Europese landen, waaronder Nederland, beschikken over schaliegas en -olie. Maar uit vrees voor grootschalige milieuvervuiling komt de exploitatie nauwelijks van de grond.

In plaats daarvan zet Europa in op zonne- en windenergie, bronnen die alleen gesubsidieerd rendabel zijn te maken en de prijs van energie opstuwen. Wrang is dat Europa nu het overtollig geworden en daarom goedkope Amerikaanse steenkool importeert. Europese energiecentrales verstoken nauwelijks nog relatief schoon gas, maar wel de zwaar vervuilende kolen. Zo kan Europa nooit voldoen aan de klimaatdoelstellingen, terwijl die voor de VS dichterbij komen.

De vrees voor milieuschade bij het boren naar schaliegas wordt vooral aangewakkerd door de milieubeweging.
De mens wordt niet bedreigd door eventuele milieuschade door schaliegas maar door massahysterie die door de milieubeweging wordt veroorzaakt.

Europa kan het zich niet veroorloven afzijdig te blijven bij de schalierevolutie. Bij dit alles moeten eventuele  gevaren voor het milieu nauwgezet in de gaten worden gehouden. Maar dat gold ook in de jaren zeventig voor de winning van olie en gas uit de Noordzee. Net als toen kan schalie onze afhankelijkheid van autocratische energielanden reduceren en een belangrijk instrument zijn om uit een diepgaande economische crisis te komen.