De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Top 10 gelezen vandaag

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

nieuwsartikel2012-63 Zware tegenwind voor windparken op Noordzee

Zware tegenwind voor windparken op Noordzee

Woensdag 29 februari 2012

Niet alleen het Nederlandse Typhoon bevindt zich in zwaar weer, ook het Duitse E.on heeft moeite met het vinden van kapitaalkrachtige financiers. Ook het aansluiten van windparken op het landelijke elektriciteitsnet stuit in Duitsland op grote problemen. Om wat druk op de ketel te zetten dreigt E.on zelfs met een bouwstop als de Federale Regering niet bijspringt. Sterker nog, zegt E.on, als de situatie niet verbetert dan zal niemand meer windparken op zee willen bouwen en dat heeft grote gevolgen voor de ‘Atomausstieg’.

E.on waarschuwt de regering voor een falen met haar expansie plannen voor offshore windenergie. De netbeheerders lopen vanwege de hoge kosten die ze moeten maken achter met de plannen om offshore stroom op het landnet aan te sluiten. Als deze situatie niet snel verandert zal niemand meer willen investeren in offshore windparken, ook E.on niet.
E.on voert Tennet op als schuldige. Dit bedrijf sluit het E.on offshore windpark Amrumbank met 15 maanden vertraging aan. Gepland staat nu maart 2015.
Door deze vertragingen dreigt er een energie catastrofe in Duitsland na het uitschakelen van de kerncentrales.
De netbeheerders hebben zichzelf en de problemen onderschat. De financiële prikkels voor netbeheerders waren ontoereikend omdat ze van de overheid nauwelijks vergoeding voor hun werk kregen. Bovendien zijn de netbeheerders er niet in geslaagd om de benodigde hoogspanningskabels die in agressief zeewater liggen, te fabriceren.
E.on legt ook de schuld bij de autoriteiten vanwege de ‘grote puinhoop van verantwoordelijkheden’.
E.on wil de komende vijf jaar € 7 miljard investeren in  enkele windparken op de Noordzee, maar kan die hoeveelheid zelf niet opbrengen.
Volgens de directeur van E.on dochter Climate & Renewables heeft E.on gesprekken gevoerd met enkele zeer grote investeerders, maar tevergeefs. Nu probeert E.on de kleinere financiële instellingen te interesseren maar ook in die hoek is men huiverig om veel geld te investeren in een klimaat dat in Duitsland langzaam naar minder groen aan het veranderen is.
Met het aanbieden van allerlei financieringsconstructies hoopt E.on, het grootste nutsbedrijf van Duitsland financiële beleggers te interesseren om te profiteren van de reconstructie van de Duitse energie-industrie. Daarbij heeft E.on pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen in beeld. Deze worden in Duitsland nu al betrokken bij kapitaalintensieve infrasrtuctuur zoals gas en elektriciteitsnetwerken en biedt een lucratiever alternatief dan bijvoorbeeld staatsobligaties.
De Duitse overheid heeft ambitieuze plannen bij de ontwikkeling van windenergie maar de daadwerkelijke ontwikkeling blijft daarbij ver achter.

Volgens een evaluatie in de afgelopen weken van de staatssecretaris van het federale ministerie van Verkeer en Waterstaat zijn er op dit moment maar 27 windturbines actief in de Duitse Noordzee en Oostzee. In het jaar 2030 moeten dat er 10.000 zijn. In 2030 moet er 25.000 MegaWatt elektriciteit worden opgewekt, nu is dat slechts 135 MegaWatt.
Op dit moment is de bouw van 2000 offshore windmolens goedgekeurd maar obstakels voor een snelle groei zijn onder andere problemen met de aansluiting op het landnet en een groot gebrek aan speciale schepen met apparatuur die bij de bouw van offshore windparken worden gebruikt.
Financiers kunnen hun borst om meerdere redenen nat maken. Ze moeten in het komende decennium honderden miljarden Euro’s ophoesten voor een techniek die zich nog nauwelijks bewezen heeft en alleen maar geld kost. Voeg daarbij de onzekerheden op het gebied van de subsidies en het is duidelijk dat financiers niet staan te trappelen.
De huiver om zulke bedragen te investeren neemt ook toe vanwege de onzekerheid over de levensduur van offshore windmolenparken.
In de VS bijvoorbeeld staan op dit moment 14.000 windmolens stil omdat ze kapot zijn, omdat er geen reserve-onderdelen zijn of omdat de fabrikant failliet is. Reparatie is in veel gevallen duurder dan de opbrengst die de windmolens gedurende de rest van hun bestaan nog zullen leveren.
Let op: van deze 14.000 stilstaande windmolens is 85 procent nog geen vijf jaar oud!

Die kalte Sonne
Sinds de verschijning van het boek Die kalte Sonne van Prof. Vahrenholt is de publieke opinie in Duitsland ten aanzien van duurzame energie en het opwarmen van de atmosfeer 180 graden gedraaid. Niet alleen de publieke opinie is gedraaid, ook de twee grootste kranten van Duitsland, Bild en Der Spiegel zijn tot het kamp van de klimaat sceptici toegetreden.
In deze wereld van list en bedrog willen zijn geen alarmistisch standpunt meer innemen.
Met een geschat lezerspubliek van meer dan 20 miljoen per maand drukten deze twee bladen tot nu toe een belangrijk stempel op de mening over hoe men in Duitsland met de opwarming van het klimaat moest omgaan.
Beide bladen hebben veel aandacht besteed aan het boek Die kalte Sonne van Prof. Vahrenholt en zijn direct gestopt met de lofzangen over duurzame energie en de persberichten waarmee het Max Planck Instituut voor Meteorologie in Hamburg beide bladen constant bestookte.

Prof. Vahrenholt is niet tegen windenergie, integendeel. Hij is manager van de Afdeling duurzame energie bij het energieconcern RWE en heeft vorig jaar in een indringende brief aan de Duitse regering gewaarschuwd dat de vertragingen in het aansluiten van offshore windparken niet acceptabel zijn en dat de federale doelstellingen voor de offshore windenergie op deze manier gemist zullen worden.

Nog meer tegenslag voor de Duitse overheid
Nieuwe tegenwind voor het energiebeleid van de federale overheid is het feit dat de handel in Carbon Credits veel lager is dan gepland. Volgens betrouwbare informatie ontbreekt nu het geld voor isolatie van gevels en alternatieve energie.
Volgens Angela Merkel zou het in 2010 ingestelde Energie en Klimaat Fonds de kern van het Duitse energiebeleid moeten worden. Echter, de geplande inkomsten en uitgaven van het Fonds duiden op een grote flop. Volgens een opgave van het federale ministerie van Financiën toont de realiteit aan dat er in 2011 slechts 15 procent van de geplande € 300 miljoen in het Energie en Klimaat Fonds is gestort, voornamelijk omdat de handel in carbon credits volledig is ingestort. Met de inkomsten van het Energie en Klimaat Fonds zouden energiebesparende maatregelen als isolatie van huizen en onderzoek naar nieuwe energiebronnen worden gefinancierd. De € 46,6 miljoen die het Fonds tot nu toe heeft binnen geschraapt tonen het falen aan van de financiering en uitvoering van het Duitse energie beleid.
Ook in 2012 verwacht het ministerie van Financiën een lege kas bij het Energie en Klimaat Fonds. De opbrengst van de handel in carbon credits valt tegen. In plaats van de geplande prijs van een ton CO2 van € 17 zijn ze nu slechts € 7,50 waard.
Het ministerie van Financiën overweegt nu om het fonds een lening te verstrekken van de federale overheid.
Het Energie en Klimaat Fonds heeft een bewogen geschiedenis. Aanvankelijk werd het Fonds gevoed met bijdragen van de exploitanten van kerncentrales, als compensatie voor het langer open mogen blijven, maar sinds de Duitse regering vorig jaar naar aanleiding van de ramp in Japan besloten heeft om direct 7 kerncentrales te sluiten zijn de bijdragen direct gestaakt.
Sindsdien draait het Energie en Klimaat Fonds uitsluitend op de inkomsten uit de emissiehandel.

Lees meer over hoe de Duitse klimaatalarmisten aan het wankelen zijn geslagen in ons artikel Duitsland na die kalte Sonne