De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

nieuwsartikel2012-64 Duitsland na die kalte Sonne

Duitsland na die kalte Sonne

Woensdag 29 februari 2012

Het boek die kalte Sonne van Vahrenholt heeft een ware afkeer van klimaat alarmisten veroorzaakt.
Niet alleen onder het Duitse publiek heeft het boek een radicale omslag in klimaat denken teweeg gebracht, het einde van de klimaat consensus in Duitsland is zelfs in zicht.
Vooral de pers negeert de klimaatalarmisten massaal.

Vorige week maakte het Max Planck Instituut voor Meteorologie bekend dat het ijs op de Noordpool sneller dan verwacht zal smelten en dat hun computermodel in de nieuwste scenario’s laat zien dat in het midden van de 21e eeuw de Noordpool ’s zomers ijsvrij is. Als de CO2 uitstoot blijft stijgen zal zelfs de Noordpool ’s winters ijsvrij zijn.
Na die kalte Sonne is alles anders geworden.

Tot voor enkele weken waren dit soort aankondigingen van het Max Planck Instituut voldoende voor lange spectaculaire artikelen in kranten als Bild en Der Spiegel.

Vandaag de dag is alles anders geworden.

Er komen aanzienlijk minder media af op de voorheen massaal bezochte persconferenties van het MPI. Belangrijke media verliezen geleidelijk hun interesse in de wegkwijnende klimaat catastofe.
Het is alsof velen beseffen dat er iets verrot is bij de vooraanstaande Duitse wetenschappelijke instituten en in wetenschappelijke instituten in het buitenland.

De best verkopende krant in Duitsland, Bild, heeft niet eens de moeite genomen vorige week een journalist naar de persconferentie van het MPI te sturen.
In plaats daarvan plaatste Bild een artikel over de manier waarop wolken steeds lager hangen en verkoelende invloed op het wereldwijde klimaat hebben.

Het vlaggenschip onder de Duitse tijdschriften, Der Spiegel sloeg het persbericht van het MPI met hun bevindingen uit de kristallen bol, ook over.
In plaats daarvan besteedde Der Spiegel uitgebreid aandacht aan Gleick die met een gestolen identiteit documenten verkreeg en dat inmiddels in de VS een flink schandaal aan het worden is.
Der Spiegel schreef dat de actie van Gleick een verdere aantasting van het reeds ernstig vervuilde beeld van de klimaatwetenschap betekende.
Als bladen als Bild en Der Spiegel van versnelling veranderen en een andere richting uitgaan dan is dat ongetwijfeld een zorgwekkende ontwikkeling voor aanhangers van de klimaat catastrofe.

De dagen van de universele media consensus over het klimaat zoals de klimaatalarmisten het graag zien zijn voorbij.

De Duitse sceptisch klimaatbeweging begon enkele jaren geleden, kwam in 2009 echt op stoom in het kielzog van de Climategate e-mails en de Tweede Internationale Duitse Klimaatconferentie voor Sceptici.

Een serie strenge winters, gecombineerd met Politburo achtige uitleg van klimaatalarmisten die claimden dat de koude winters door opwarming van de aarde werden veroorzaakt, zorgden voor een vruchtbare voedingsbodem voor de Duitse klimaatscepsis. Sceptische blogs schoten als paddenstoelen uit de grond. Het Internet gonsde van de sceptici en voordat je het wist begon het Global Warming Establishment met hun aanvallen op de ontluikende klimaatdiscussie onder sceptici.

Toen kwam Vahrenholt en veranderde alles.

Na de publicatie van het boek die kalte Sonne schreef Die Welt een paginagroot artikel met de titel “De zon geeft ons nog wat tijd.”
In een mum van tijd werd het boek van Vahrenholt en Lüning een bestseller. Het grote alarmerende klimaat toneel was afgelopen.
Onthullend was de reactie van de Duitse milieu-pers en de alarmerende klimaat instituten. Jochem Marotzke, de directeur van het Max Planck Instituut voor Meteorologie in Hamburg kraakte het boek van Vahrenholt af, overigens zonder dat hij ook maar één letter had gelezen.
Mede auteur Lüning van het boek verklaarde vorige week donderdag dat hij veel hardere tegenargumenten had verwacht en was verbaasd dat de publicatie van het boek zo soepel was verlopen.

Hartmut Grassl, de voormalige directeur van het Max Planck Instituut voor Meteorologie pakte in een TV interview behoorlijk uit. Verontwaardigd weigerde hij het boek te erkennen en hield vol dat zijn mening over de klimaat catastrofe de echte is.

De Universiteit van Osnabrück cancelde op het laatste moment een lezing van Vahrenholt en noemde het boek een provocatie.

Vandaag de dag vragen wetenschappelijke instituten in Duitsland zich af waarom bladen als Bild en Der Spiegel hen niet meer lastig vallen met vragen over hun klimaatwetenschap.

Het is geen wonder.

Het eeuwige gezegde van de klimaat instituten “wij hebben gelijk en we zijn niet bereid er over te discussiëren”, heeft ervoor gezorgd dat de interesse in hun opgedrongen klimaat mening volledig is weggeëbt.