De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

nieuwsartikel2013-213 Duitse offshore windparken draaien uit op groot fiasco

Duitse offshore windparken draaien uit op groot fiasco

Maandag 5 augustus 2013

Voor de aandachtige lezer van deze website vormt bovenstaande titel geen verrassing. Vorig jaar oktober schreven we in ons Dossier Windenergie al over de naderende mislukking bij de bouw van offshore windparken in de Noordzee en de Duitse Bocht.

Bondskanselier Merkel op inspectie

Bondskanselier Merkel tijdens een van haar laatste inspectietochten

Op 10 augustus is het offshore windpark Riffgat klaar, alleen de hoogspanningsaansluitingen mankeren nog.
Bondskanselier Merkel zou de officiële opening verrichten, maar mevrouw Merkel heeft afgelopen vrijdag plotseling laten weten deze gebeurtenis te willen overslaan.
Ze wil geen windpark openen waarvan de windmolens met dieselgeneratoren draaiende worden gehouden om te voorkomen dat in de zoute omgeving alle lagers en wielkasten vastroesten.
In plaats van mevrouw Merkel komt nu, na grote aarzeling de uitnodiging te accepteren, minister Altmaier van Milieu even langs, maar ook hij zal dit windpark zo snel mogelijk weer willen verlaten om te voorkomen dat zijn naam in verband wordt gebracht met een nagenoeg mislukt project.

Riffgat zou het paradepaard van de Duitse Energiewende worden, de trots in de branding in de verschuiving van kernenergie naar groene energie, maar in plaats daarvan wordt het een zepert van jewelste, beleggers in opperste verwarring achterlatend.

Netbeheerder Tennet wordt genoemd als de schuldige van de vertraging om de hoogspanningskabel op tijd af te hebben. De vertraging gaat de Duitse energiegebruikers weer het nodige extra kosten, want energiemaatschappij EWE uit Oldenburg, gaat de miljoenen kostende vertraging doorberekenen aan de klanten.

In plaats van een prominente plaats in de etalage is Riffgat een symbool geworden van een compleet mislukt offshore windenergie beleid van de overheid.

De Duitse overheid vond omdat dat de wind op zee voortdurend waait en er geen landoppervlakte in beslag wordt genomen dat de Energiewende op zee moest worden voortgezet. Dat is de reden dat de Duitse offshore windparken, in tegenstelling tot die in Engeland, Denemarken en Nederland, niet in de buurt van de kust worden gebouwd.

Ingenieurs bedachten ingewikkelde maar peperdure oplossingen. Het publiek werd echter steeds sceptische omdat zij de rekening gepresenteerd kregen in de vorm van steeds hogere energieheffingen. Politici begonnen ook te morren en stelden al een plafond in de prijzen voor elektriciteit voor.

De verschuiving van de politieke wind had grote invloed op de bouwers van offshore windparken. Hele ritsen bedrijven die enkele maanden geleden nog nieuw personeel aan het werven waren moeten nu noodgedwongen medewerkers ontslaan. Inmiddels is het bedrijf Siag Nordseewerke failliet gegaan en anderen zullen spoedig volgen.

De Duitse offshore ‘boom’ is nauwelijks begonnen of ze is alweer voorbij. Geen verrassing voor wie ons Dossier Windenergie heeft gevolgd. We hebben de afgelopen twee jaar in chronologische volgorde vele artikelen geplaatst en er tevens  anderhalf jaar geleden al op gewezen dat het naderende einde van de Duitse offshore nabij was. Uit alle macht probeert de Duitse overheid deze signalen verborgen te houden.

Er wordt nog min of meer gebouwd aan een half dozijn Duitse offshore windparken maar er zijn geen follow-up contracten meer. Dat betekent dat binnen een jaar nog eens duizenden, zo niet tienduizenden medewerkers ontslagen zullen worden.
“De offshore markt is volledig ingestort,” zegt Ronny Meyer, de directeur van Windenergie Agentur (WAB), dat in Bremerhaven gevestigd is.

Tot vorig jaar werd de bouw van windmolenparken gezien als de kans om de werkgelegenheid langs de Duitse Noordzee kust nieuw leven in te blazen. In noodlijdende steden als Bremerhaven, Cuxhaven en Emden werd de afgelopen jaren naar schatting 1 miljard Euro geïnvesteerd in havenfaciliteiten, fabrieksgebouwen en het scheppen van 10.000 nieuwe arbeidsplaatsen. Alleen al in Cuxhaven investeerde de Deelstaat Nedersaksen 125 miljoen Euro in de haveninfrastructuur. Elke vierkante meter havenkade kan 90 ton aan gewicht dragen. Tientallen meters diepe funderingen werden in de modder gedreven om de zware funderingen voor windmolens op schepen te kunnen laden.
Het terrein van Cuxhaven Steel Construction (CSC) beslaat een oppervlakte van 70 voetbalvelden. In het midden staat een gebouw van 270 meter lang en 52 meter hoog. Tot dit voorjaar werden er de funderingen voor het offshore windpark Bard Offshore 1 gebouwd. Sindsdien is het terrein verlaten, er landen alleen nog schreeuwende zeemeeuwen op de havenfaciliteiten.

Dichtbij de fabriek van CSC zou het Oostenrijkse bouwbedrijf Strabag met 500 medewerkers betonnen funderingen bouwen. Enkele weken geleden zijn de terreinen van Strabag plotseling verlaten en heeft het bedrijf stilletjes zijn kantoor in Cuxhaven gesloten.
De 15 offshore windparken waar Strabag van plan was in te investeren worden niet gebouwd.

De andere buurman van CSC, het bedrijf Ambau, is nog steeds bezig met de bouw van stalen torens voor de windturbine generatoren. Maar, zegt de directeur, “we hebben alleen nog werk in Cuxhaven tot het einde van dit jaar. Daarna is het over. Ik weet niet wat er daarna gaat gebeuren.” Het bedrijf had een grote uitbreiding in de pijplijn zitten, investeerders blijven weg en de tekeningen blijven in de la.

Het zelfde grimmige scenario speelt zich langs de hele Duitse Noordzee kust af. Het bedrijf Hanton Group uit China zou een grote fabriek in Wilhelmshaven bouwen maar de Chinezen hebben laten weten voorlopig niet naar Duitsland te komen.

Transformatorstation

Het door de Nederlandse bouwcombinatie Strukton / Hollandia gebouwde 33/155kV offshore transformator substation. (Klik op de foto voor een vergroting) (Bron: offshorenieuws.nl)

Er worden verschillende redenen aangevoerd voor de problemen van de windmolen industrie.
Netbeheerder TenneT zegt dat het geen geld heeft en kon tot nu toe niet op tijd de windparken aansluiten op het Duitse elektriciteitsnetwerk.
Maar de industrie is vooral kritisch over het ontbreken van investeringszekerheid. Ministers Rösler van Economische Zaken en Altmaier van Milieu hebben in februari j.l. een plafond voor de prijzen van elektriciteit afgekondigd. Hoewel het plafond nooit door het parlement werd behandeld maakten de plannen beleggers behoorlijk nerveus. Het plan van Rösler en Altmaier betekende immers dat de gegarandeerde feed-in tarieven onder druk zouden komen te staan om de kosten voor de consument laag te houden.

Er is weinig reden voor optimisme. De regering heeft verschillende keren de tarieven verhoogd teneinde de windindustrie tegemoet te komen. Nu krijgen windpark exploitanten gedurende de eerste 8 jaar 19 eurocent voor elke geproduceerde kilowattuur die aan het Duitse net wordt geleverd. Dit is meer dan twee keer zoveel als de overheid aan subsidie betaald aan de eigenaren van onshore windparken.

Een groeiend aantal bedrijven, deelstaat politici en burgers zeggen dat de offshore windturbines te duur zijn. Beleggers en investeerders keren zich in sneltreinvaart af. De zuidelijke deelstaten willen niet meebetalen aan offshore windparken waar ze geen elektriciteit van ontvangen. Dus wat doen deze deelstaten? Baden-Württemberg bijvoorbeeld heeft er geen enkele moeite mee om hele delen van het Zwarte Woud te kappen om de gekapte plaatsen vol te zetten met windmolens. Het aangrenzende Rijnland-Palts stelt voor om op de toppen van de heuvels van de Hunsrück en Eifel vol te zetten met windmolens.

En zo rommelt de Energiewende in Duitsland verder tegen enorm oplopende kosten waarvan de rekening bij de Duitse consument wordt neergelegd.
(Bron: Handelsblatt, Bild, Spiegel, NZZ, Focus)

Opmerking van de redactie van Fibronot

Sommige Nederlandse politici zien Duitsland als het grote voorbeeld op energiegebied.

Zij hebben de Energiewende in de afgelopen twee jaar zien veranderen van een droom naar de dagelijkse werkelijkheid: een financiële chaos bij meer dan  3 miljoen Duitse huishoudens, 800.000 Duitse huishoudens afgesloten van energie omdat de duurzame heffingen op hun maandelijkse energienota voor hen niet meer op te brengen zijn, duizenden werknemers in de zware industrie waar de energienota meer dan 50% van de bedrijfskosten uitmaakte ontslagen en banken die het vertikken nog 1 eurocent in de Duitse offshore te investeren, met de zekerheid dat de prijzen van energie op 1 januari 2014 voor consument en industrie weer met sprongen omhoog gaat.

Laat Nederland niet dezelfde fout maken als Duitsland.

Lees wat de Nederlandse consument te wachten staat als ons land Duitsland achterna gaat: Hogere lasten voor Nederlandse consumenten

en hoe onrendabel de Duitse onshore windparken zijn

Nederlandse banken moeten niet in windenergie investeren om de klanten tevreden te houden.