De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

nieuwsartikel252-2011 Vattenfall (NUON) deelneming Buchanan Renewables beschuldigd van illegale houtkap in Liberia

Vattenfall (NUON) deelneming Buchanan Renewables beschuldigd van illegale houtkap in Liberia

Zaterdag 6 augustus 2011

Het in Amsterdam gevestigde bedrijf Buchanan Renewables B.V. maakt  in Liberia houtpellets van oude rubberbomen. Eén van de grootaandeelhouders is Vattenfall, dat een aandeel van 20% in Buchanan Renewables Fuel Ltd. heeft en daar € 20 miljoen voor betaalde.

De Forestry Development Authority (FDA) in Liberia heeft zware kritiek op bedrijven als Buchanan Renewables B.V., Mittal Steel en Liberia Agriculture Company.
Deze bedrijven hebben een concessie gekregen in Grand Bassa County, een streek waar nogal wat goud en ijzererts gedolven wordt. Ook de aanwezigheid van een groot oerbos trekt bedrijven als  Buchanan Renewables B.V.  aan.
Ondanks de aanwezigheid van grote goud- en ijzerertsvoorraden leeft de bevolking in grote armoede. Grote stukken privébos verdwijnen onder de kettingzagen.
Mittal Steel huurt via onderaannemers arbeidskrachten in die zwaar onderbetaald worden.
Beloftes van Buchanan Renewables B.V. en Mittal Steel om de lokale infrastructuur van wegen op te knappen worden niet nagekomen en veel wegen in het gebied mogen de kwalificatie weg niet eens hebben.

Vattenfall beoogt met een aandeel in Buchanan Renewables Fuel Ltd. de levering van houtpellets op langere termijn zeker te stellen zodat de houtpellets in biomassacentrales in West Europa gestookt kunnen worden.

Een rubberboom stopt met de productie van latex na 25-30 jaar. Buchanan Renewables verwijdert vervolgens deze niet-productieve bomen van de plantage, betaalt de boer voor de bomen en zorgt ervoor dat nieuwe bomen worden geplant. Op deze manier zijn bomen die voorheen als afval verbrand werden nu uitgegroeid tot een waardevolle bron van energie. Voorheen werden deze bomen door de lokale bevolking als brandstof gebruikt.
Buchanan Renewables Fuel Ltd. maakt er vervolgens houtpellets van die in eerste instantie in een lokaal energiebedrijf gestookt moeten worden om elektriciteit op te wekken, maar ook gaat een aanzienlijk deel van de houtpellets naar Noorwegen.
Buchanan Renewables B.V. zegt dat er nieuwe rubberbomen worden aangeplant, maar de Forestry Development Authority zegt dat de aanplant bij lange na niet voldoende is om het aantal gekapte bomen te vervangen.

Buchanan heeft beloofd dat een deel van de winst van het houtpelletproject als subsidie zal worden gegeven ​​aan sociale programma’s om gezondheidszorg en onderwijs in Liberia te verbeteren. Ook heeft Buchanan beloofd dat het bedrijf betrokken wil zijn bij de wederopbouw en het herstel van infrastructuur, zoals wegen, bruggen en havens.
Buchanan doet zich voor als heel duurzaam, maar uit Liberia zelf komen geluiden dat bedrijf geen enkele gemaakte afspraak nakomt. Bovendien maakt het bedrijf geen winst, dus kan het ook niet voor sinterklaas spelen.

Buchanan levert de elektriciteit voor de helft van de gangbare prijs aan de Liberian Electric Corporation.
De directeur van de Liberian Electric Corporation is mevrouw Ellen Johnson Sirleaf. Zij is tevens, sinds januari 2006, de president van Liberia…. De vorige president was Charles Taylor. Hij zit alweer enkele jaren in de VN gevangenis in Scheveningen op verdenking van volkenmoord.

Liberia bestaat dit jaar 164 jaar. De eerste populaire verkiezingen hadden waren in 1985. Mevrouw Sirleaf werd verkozen in de Senaat. Ze weigerde echter haar plaats in te nemen. In 1997 werden er voor de tweede keer verkiezingen gehouden. Mevrouw Sirleaf verloor. Volgens velen bracht zij het land vanaf dat jaar in 14 jaar durende  burgeroorlog. Met de mond belijdt ze anti corruptie maatregelen, maar in de praktijk is ze net zo corrupt als het overgrote deel van de regering, politici en ambtenaren. Het was juist die corruptie en het gebrek aan goed bestuur die het land in een langdurige burgeroorlog stortte.
De president wordt ervan beschuldigd dat ze niets doet om het gebrek aan grondbeginselen aan te pakken.
Sterker nog, vanuit het kantoor van de president verdween onlangs $ 150.000 dat toebehoorde aan het budget  van de sociale zekerheid.
Niemand weet wat er met het geld gebeurd is. President Sirleaf heeft toegegeven dat ze gefaald heeft en dat corruptie wijd verspreid is heeft en niemand durft er wat aan te doen.

Een ander geval van corruptie betrof het Jallah Town Road project. Hier heeft mevrouw Sirleaf een witte enveloppe met inhoud van de buitenlandse aannemer gekregen. Bij de eindafrekening van het project werd een bedrag van ruim $ 200.000 vermist….

Metaalgigant ArcelorMittal had ook te maken met de grillen van mevrouw de president.

Mevrouw Sirleaf vroeg bij ArcelorMittal voertuigen voor de leden van wetgevende macht aan ter waarde van ongeveer US $ 3,5 miljoen – op het moment dat het contract van Mittal Steel in behandeling was bij de wetgever.
Mittal betaalde de voertuigen maar wat graag om het contract te krijgen.

Niet alleen ArcelorMittal, een aan de Beurs van Amsterdam genoteerde onderneming moest grote sommen smeergeld betalen, ook grote staalbedrijven als Tata Steel en Delta Mining kregen pas de benodigde vergunningen na het betalen van grote sommen smeergeld.

Buitenlandse zakenmensen klagen regelmatig over aanhoudende en indringende  eisen van politici en ambtenaren voor steekpenningen en cash gevulde enveloppen in ruil voor contracten, maar kennelijk betalen ze graag de steekpenningen in ruil voor contracten.
Het geklaag is vooral gericht aan de Nationale Investeringsbank Commissie, waarvan het hoofd, Richard Tolbert,  berispt werd door het Huis van Afgevaardigden omdat hij aan Buchanan Renewable tax free vrijstelling van rechten had gegeven op het moment dat Buchanan Renewable $ 150 miljoen wilde investeren in de bouw van een elektriciteitscentrale. Dit uitstel was onwettig, dus illegaal.
Richard Tolbert, noemde het een foutje…..
Hij noemde de affaire met Buchanan Renewable beschamend voor mevrouw de president. Zij had Tolbert immers van zijn mooie baan in Wall Street teruggeroepen om hoofd van de NIC te worden.
Ze had Tolbert niets dan lof verteld over Buchanan Renewable, dat oude rubberbomen verandert in houtsnippers voor gebruik in biomassa elektriciteitscentrales.

Het is duidelijk dat bedrijven, om contracten in Liberia te krijgen, grote sommen smeergeld moesten betalen.
Ook het Nederlandse Buchanan Renewables moest eraan geloven. Zo is de prijs die Buchanan voor geleverde elektriciteit aan het bedrijf waar mevrouw de president ook directeur is, de Liberian Electric Corporation, een lachertje en niet marktconform.
Kennelijk ziet Buchanan Renewables het illegaal kappen van tropisch hardhout als een soort goedmakertje. Diverse niet gouvernementele organisaties (NGO’s) klagen over de illegale houtkap. Op website’s die fraude in Liberia onderzoeken is Buchanan Renewables een veel voorkomend onderwerp.
Dat een grootaandeelhouder van Buchanan Renewables, het Zweedse Vattenfall, tevens eigenaar van NUON, zich met dit soort praktijken inlaat is niet verenigbaar met een normale en eerlijke manier van zaken doen.

Volgens een vooraanstaande advocaat leeft president Sirleaf nog steeds in de jaren ’60 en ’70. Tegen de beginselen van de huidige grondwet van Liberia in benoemt en ontslaat ze persoonlijk leiders en stamhoofden.
Voor het eerst in de geschiedenis van Liberia heeft de president bevoegdheden naar zich toe getrokken om burgemeesters te benoemen en te ontslaan. Voorheen werden deze mensen door het volk gekozen.

Het is duidelijk dat de politieke corrupte vriendjes en vriendinnetjes van mevrouw Sirleaf op sleutelposities zitten en dat er van de strijd tegen corruptie niets terecht komt. Mevrouw Sirleaf is een belichaming van de problemen in Liberia.
In deze omgeving opereert een bedrijf als Buchanan Renewables.  Tot nu toe is Buchanan Renewables er bij de investeerders genadig vanaf gekomen. In 2008 ontving het bedrijf een lening van $ 112 miljoen van de Overseas Private Investment Corporation (OPIC) in de VS. Begin van dit jaar ontving Buchanan nogmaals een lening van $ 94 miljoen, maar tot nu toe is er weinig van de beloofde plannen terecht gekomen.
Van de $ 112 miljoen zou een 50 megawatt houtpellets gestookte elektriciteitscentrale gebouwd moeten worden. Deze centrale zou begin 2011 in bedrijf worden genomen, maar er is geen informatie te vinden of deze centrale nu daadwerkelijk draait.
Voor de $ 94 miljoen lening van begin dit jaar moet er nog een 34 megawatt centrale gebouwd worden.

Het doet de redactie van Fibronot.nl denken aan de toestanden rondom BioShape in Tanzania. Veel geschreeuw over hoe goed ze wel niet zijn, politici en ambtenaren die er met bergen BioShape geld vandoor zijn gegaan, een Milieu Effect Rapport dat via fraude tot stand is gekomen en een management dat vooral veel samen met hoogwaardigheidsbekleders of mensen die denken dat ze dat zijn, op de foto staat.

Vattenfall is eigenaar van NUON. De redactie van Fibronot.nl vraagt zich af of aandeelhouders van Vattenfall in Nederland, steden en provincies, afweten wat er in Liberia aan de hand is.