De Energiewende in Duitsland:

Het laatste nieuws over Typhoon:

Vul je emailadres in en ontvang een melding van nieuwe berichten.

Fibronot browser support

Firefox4+  Chrome  Safari  Opera  IE9+

Klimaat

Klimaat

Op verzoek heeft de redactie van Fibronot besloten een onderdeel over het klimaat aan de website toe te voegen.
De achterliggende  gedachte van de bouw van een kippenmestverbrander door Fibroned op de Ecofactorij  is immers  de opwarming van de aarde.
Maar is dat wel zo? Warmt de aarde op door menselijk handelen of voltrekt zich een patroon van wisselende temperaturen dat al miljoenen jaren aan de gang is en dat voornamelijk door de activiteit van de zon veroorzaakt wordt?
Stel dat de opwarming niet door menselijk handelen wordt veroorzaakt, moet dan die kippenmestverbrander er toch maar komen? Natuurlijk moet die er niet komen, want er wordt nog voldoende gif de lucht in geblazen om tegen Fibroned te zijn.

Er is de laatste jaren veel geschreven over het opwekken van duurzame energie. De oorsprong van dit schrijven was de opwarming van de aarde die op zijn beurt weer werd toegeschreven aan de (te hoge?) CO2 uitstoot in de atmosfeer. Er moest een soort energieopwekking ontwikkeld worden die zogenaamd klimaatneutraal zou zijn, er mocht bij het opwekken van duurzame energie niet meer CO2 uitgestoten worden dan er uitgestoten werd om de grondstof voor het opwekken van duurzame energie te maken. Het liefst nog minder.
Duurzame energie is energie waarover de mensheid in de praktijk voor onbeperkte tijd kan beschikken en waarbij, door het gebruik ervan, het leefmilieu en de mogelijkheden voor toekomstige generaties niet worden benadeeld.

Een instituut dat zich in het bijzonder de laatste paar jaar erg druk heeft gemaakt over de opwarming van de aarde, ook wel het broeikaseffect genoemd, is het Klimaat Panel van de Verenigde Naties, het IPCC.

Er is de laatste tijd nogal wat te doen betreffende de klimaatrapporten die door het IPCC  elke vijf jaar worden opgesteld. Er worden nogal wat onregelmatigheden en tegenstrijdigheden, anderen noemen het fouten, in de verschillende  IPCC rapporten gevonden.
Ook bekende Nederlandse klimaatwetenschappers hebben met enige regelmaat de verkeerde informatie aan het IPCC verstrekt.
De klimaatrapporten van het IPCC worden door vrijwel alle overheden en meteorologische instituten over de hele wereld als een leidraad voor het beleid gebruikt, zeg maar een gids voor politieke besluitvorming, omdat de noodzakelijke kennis in huis ontbreekt.
De mening van het IPCC is een soort standaard geworden, wat zij schrijven is haast wetmatig hoewel daar nu flinke gaten in worden geschoten.
De voorstanders van dit soort rapporten, na de fouten in het IPCC rapport nog in hevige shocktoestand verkerend, proberen de gepubliceerde fouten te bagatelliseren met de verklaring dat er aan het verschijnsel van het broeikaseffect en de opwarming van de aarde niets verandert.
En daar plaatst de redactie van Fibronot grote vraagtekens bij, immers de uitkomst van de berekeningen  dat de aarde opwarmt wordt juist veroorzaakt door ze  uit te voeren met de verkeerde gegevens.

Wat is het klimaat? Wat is een klimaatwetenschapper, wat doet hij, maar vooral, wat moet hij doen?

Maar laten we eerst beginnen met de vraag, wat is het klimaat?

Het klimaat

De definitie van klimaat luidt als volgt: De gemiddelde toestand van het weer berekend over een langere periode, meestal 30 jaar.
Het weer wordt steeds in de gaten gehouden. We kijken dan naar de toestand van het weer en houden dat bij. Zo kun je een soort ‘gemiddeld weer’ uitrekenen.
De definitie van het weer luidt: De toestand van de atmosfeer op een bepaalde plaats en op een bepaald moment. Hier bedoelen we mee de verschijnselen van wind, neerslag en temperatuur op een bepaalde plaats op een bepaald moment.
Het weer kan dus per plaats of gebied verschillen. Het weer in Friesland en Limburg kan dus heel anders zijn, maar deze gebieden hebben wel hetzelfde klimaat. Het kan ook zo zijn dat het later die dag in Friesland ontzettend hard gaat regenen en stormen. Het weer kan dus niet alleen per plaats verschillen, maar ook op verschillende momenten. Toch verandert hier het klimaat niet.
Friesland en Limburg hebben hetzelfde klimaat, maar lang niet alle gebieden op aarde hebben hetzelfde klimaat. Je kunt de wereld indelen in een aantal klimaat gebieden.

Overal op de wereld zijn verschillende klimaten, op de Noordpool is het heel koud en bij de Evenaar heel warm, maar daartussen zijn ook nog andere klimaten. Vaak als we aan het klimaat denken, denken we vooral aan de temperatuur, maar neerslag speelt ook een grote rol. Er is een systeem bedacht door meneer Köppen om de wereld in te delen in verschillende klimaten.

De klimaatclassificatie van Köppen of ook wel de klimaatclassificatie van Köppen-Geiger genoemd, is een oorspronkelijk in 1918 door de Russisch/Duitse bioloog Wladimir Köppen ontworpen klimaatclassificatie, die later is verfijnd door de Duitse klimatoloog Rudolf Geiger.

World Koppen
(klik om te vergroten)

De wereld wordt hierbij in vijf soorten klimaten verdeeld:
A-klimaat
B-klimaat
C-klimaat
D-klimaat
E-klimaat

Elk klimaat heeft zijn eigen kenmerken en wordt ook weer onderverdeeld.
Bij die onderverdeling gebruikt Köppen de kleine letters f,w en s. Dit heeft te maken met de neerslag die er valt.
De f, fehlt of feucht (vocht), betekent dat de neerslag het hele jaar door verspreid valt.
De w, wintertrocken (winterdroogte), betekent dat er in de winter heel weinig neerslag valt.
De s, sommertrocken (zomerdroogte), betekent dat er in de zomer heel weinig neerslag valt.

A-klimaat
De kenmerken van dit klimaat is dat het een tropisch klimaat is. De temperatuur van de koudste maand is 18 graden of hoger. Dit klimaat komt aan beide kanten van de evenaar voor. Heel dichtbij de evenaar hebben we het Af-klimaat, dit is het tropisch regenwoud klimaat. Verder bij de evenaar vandaan hebben we het As- of Aw-klimaat, dit is het savanne klimaat.

B-klimaat
Dit is het droge klimaat, hierbij wordt vooral gekeken naar de neerslag. We hebben het BS-klimaat, dit is het steppeklimaat waar valt per jaar tussen de 250 en 500 millimeter neerslag valt.
Het BW-klimaat is nog droger, we noemen dat het woestijnklimaat. Hier valt per jaar minder dan 250 millimeter neerslag.

C-klimaat
Dit is een gematigd (warm) klimaat. Alle gebieden waar het in de koudste maand tussen de -3 graden en de 18 graden is vallen hieronder. Dit klimaat beslaat grote delen van de wereld die dichtbevolkt zijn. Omdat er nogal een verschil is als het in de koudste maand -2 graden is of 15 graden is ook dit klimaat onderverdeeld.
Cf-klimaat = gematigd zeeklimaat
Cs-klimaat = Middellandse zeeklimaat
Cw-klimaat = China klimaat

D-klimaat
Dit is een gematigd (koud) klimaat. In deze gebieden is de temperatuur in de koudste maand -3 graden of kouder. Deze klimaten zijn droger dan de C-klimaten, dit komt voornamelijk omdat zij verder van zee liggen.
Df-klimaat = landklimaat

E-klimaat
Dit is een koud klimaat. In dit gebied is de temperatuur in de warmste maand 10 graden of lager. Dit klimaat is verder onderverdeeld in:
ET-klimaat = toendraklimaat (de temperatuur is in de warmste maand tussen de 0 en de 10 graden)
EH-klimaat = Hooggebergte klimaat (de temperatuur is in de warmste maand lager dan 0 graden)

Wat is van invloed op het klimaat?

Het klimaat wordt voor een groot deel door de zon geregeld. De zonnestralen worden door de aarde omgezet in warmte. Niet overal op aarde komen evenveel zonnestralen terecht. Dit heeft te maken met het feit dat de zonnestralen een kortere of langere weg door de atmosfeer moeten afleggen. Ook geeft een zonnestraal niet overal evenveel warmte. Hierdoor is het op sommige delen van de aarde warmer dan op andere delen.
De zon warmt de aarde op waardoor de lucht gaat stromen (waaien). Dit komt doordat warme lucht lichter is dan koude lucht, zodat warme lucht gaat stijgen (hete luchtballon). Zo krijg je stromingen van lucht in de atmosfeer.

CO2

De laatste jaren heeft de mening postgevat dat de uitstoot van CO2 van invloed is op het klimaat. Zo zou teveel CO2 in de atmosfeer verantwoordelijk zijn voor een iets hogere temperatuur op aarde.
Deze mening wordt vooral van het Klimaat Panel van de Verenigde Naties (IPCC) verkondigd.
Echter, gedurende de laatste weken is bekend geworden dat er aan menig klimaatrapport van het IPCC wat schort. Niet alleen het laatste klimaatrapport uit 2007 deugde op verschillende onderdelen niet, ook het rapport uit 2002/2003 deugt op onderdelen niet. Er wordt door veel van de duizenden wetenschappers die eraan werken nogal wat misrekeningen en fouten gemaakt, die rechtstreeks in de rapporten verschijnen. Een vreemde zaak, want de wetenschappers zouden elkaar moeten controleren. Dat gebeurt niet, met als gevolg dat alle cijfers die in de IPCC klimaatrapporten staan door overheden en meteorologische instituten over de hele wereld voor juist worden aangezien. Zo hoor je iedere minister van milieu, waar ook ter wereld, roepen dat de aarde opwarmt als gevolg van de toename van CO2. Maar is dat wel zo? Mag die conclusie zomaar getrokken worden zonder onderzoek te doen of er geen andere broeikasgassen zijn die de aarde opwarmen?
Daarover later hieronder meer, nu eerst de klimaatfraude in het IPCC.

Mogelijk gemanipuleerde onderdelen in de klimaatrapporten van het IPCC:
Gletsjers
Meteostations
Koraal
Zeespiegel

Graanoogst Afrika

Gletsjers?
Enkele weken geleden werd bekend dat een Indiase wetenschapper en Nobelprijswinnaar Dr. R. K. Pachauri in het laatste IPCC klimaatrapport een verkeerde voorstelling van zaken heeft gegeven omtrent de snelheid van smelten van de gletsjers in de Himalaya.
De Indiase regering heeft op 3 februari 2010 naar aanleiding van de onbetrouwbaarheid van de IPCC klimaatrapporten met onmiddellijke ingang besloten een eigen organisatie op te richten die onderzoek gaat doen naar het smelten van de gletsjers in de Himalaya, de National Institute of Himalayan Glaciology.
In de VS heeft Senator John Barrasso die lid is van de Senaatscommissies Energy and Natural Resources Committee en de Environment and Public Works Committee aan de Secretaris Generaal van de VN, Moon, gevraagd om de voorzitter van het IPCC, de Indiër Pachauri, te ontslaan. Ook heeft Barrasso in een persoonlijk schrijven aan Pachauri gevraagd op te stappen als hoofd van de United Nations Intergovernmental Panel on Climate Change.

Meteostations?
Op 4 februari 2010 wordt bekend dat het IPCC de meetgegevens van ruim 4500 meteostations over de hele wereld niet in z’n berekeningen heeft meegenomen om de gemiddelde temperatuur op aarde vast te stellen. Het IPCC krijgt de meetgegevens van 6000 stations die kriskras over de aardbol zijn verspreid.
Het is opvallend dat veel van de niet gebruikte data van deze 4500 meteostations afkomstig is uit koude streken, Siberië, de Noord- en Zuidpool, het hooggebergte, Alaska, enz.. De Russische overheid had daar vorig jaar december al grote kritiek op, want juist de koude temperaturen in Siberië zouden op die manier buiten de resultaten blijven.
Nu hebben twee Amerikaanse wetenschappers ontdekt dat wanneer de gegevens van die 4500 meteostations vanaf 1990 wel waren meegenomen, de gemiddelde temperatuur op aarde lager zou zijn geweest dan nu het geval is. Het gaat te ver om te roepen dat het IPCC de cijfers manipuleert, maar het geeft wel te denken hoe er op dit niveau de laatste jaren is gewerkt. De algemene opvatting dat de afgelopen 20 jaar de allerwarmste ooit zijn geweest komt hiermee wel in een heel vreemd daglicht te staan.
Opzienbarend is het uiteenlopen tussen de temperatuurdata die door satellieten met Remote Sensing is gemeten en van aardse weerstations. Terwijl de eerste amper oplopen – sinds 2001 daalt de temperatuur licht – meten aardse stations meer warmte. Volgens de 2 Amerikaanse wetenschappers toont dit de groeiende verstedelijking aan, want meetapparatuur die vroeger in het vrije veld stond, geeft nu vlak bij asfalt, gebouwen of parkeerplaatsen een relatief hogere temperatuur af. Satellieten hebben dat euvel niet.

Koraal?
Nederlandse wetenschappers die hebben meegewerkt aan het alarmerende klimaatrapport van de VN, hebben actiedocumenten van Greenpeace en het Wereldnatuurfonds als bewijsmateriaal gebruikt. Daarnaast zou de Wageningse hoogleraar Rik Leemans, hoofdauteur van het hoofdstuk over CO2-schade, verkeerd hebben geciteerd uit studies naar de sterfte van koraal.
In 2003 verscheen een studie van milieu-onderzoeker Stephanie Reynaud, die in een laboratoriumsexperiment aantoonde dat de sterfte van koralen geen verband houdt met de toename van CO2 in de atmosfeer. Wel is koraal gevoelig voor hogere temperaturen op aarde. In het IPCC-rapport schrijven de geleerden echter het tegenovergestelde: ‘Verdubbeling van CO2 vermindert de aanmaak van kalk in koralen met 20 tot 60 procent.’
Niet alleen de rol van CO2 wordt hier op zijn kop gezet, ook het percentage kalkafname van 60 procent komt nergens in de geciteerde vakliteratuur voor, blijkt uit bestudering van de oorspronkelijke bronnen.
Hoogleraar Leemans wil geen inhoudelijk commentaar geven en zegt slechts: ”Dit raakt kant noch wal.”

Zeespiegel?
En dan de ontdekking door Nederlandse klimaatsceptici dat in het IPCC klimaatrapport uit 2007 staat dat 55% van ons land onder de zeespiegel ligt terwijl dit maar 26% is, wat inhoudt dat het overstromingsgevaar bij een eventuele zeespiegelrijzing zwaar is overschat.

Graanoogst Afrika?
Op 7 februari 2010 wordt in de VS bekend gemaakt dat dezelfde Indiër Dr. R. K. Pachauri, hoofd van het IPCC, die ook de verhalen over het smelten van de gletsjers in de Himalaya in de wereld bracht, ook verantwoordelijk is voor een stuk in het laatste klimaatrapport van de IPCC, waarin hij beweert dat de graanoogst in Afrika tussen 2000 en 2020 met tenminste 50% zal dalen als gevolg van de opwarming van de aarde.
Naar nu blijkt is hier geen wetenschappelijke bron voor te vinden, anders dan het verhaal van een Marokkaanse wetenschapper die geen klimaatwetenschapper is, Ali Agoumi. Deze Agoumi heeft als dagelijkse bezigheid het handelen in ‘carbon credits’ bij de firma Ecosecurities.
Nader onderzoek over de publicatie van Ali Agoumi toont aan dat er totaal geen research is geweest over het ontstaan van een mogelijk kleinere graanoogst vanwege het opwarmen van de aarde. Verder blijkt dat zijn publicatie alleen over Algerije, Marokko en Tunesië ging, terwijl in het IPCC klimaatrapport onder redactie van Dr. Pachauri geschreven wordt dat het alle landen in Afrika betreft.
Zelfs de Secretaris Generaal van de Verenigde Naties, Dr. Ban Ki-moon heeft op een persconferentie op de klimaatconferentie in Potsdam, twee jaar geleden het stuk van Pauchauri over de kleinere graanoogsten in Afrika, als voorbeeld aangehaald wat de invloeden van het broeikaseffect zijn.
Dit stuk over een lagere opbrengst van de graanoogst in Afrika is zo mogelijk nog beschamender dan het stuk over het smelten van de gletsjers in de Himalaya. Het rapport over de lagere graanoogst is namelijk verschillende keren gepubliceerd in het Synthesis Report. Dit Synthesis Report is het meest politiek gevoelige rapport van het IPCC. Het is dit Synthesis Report waar de nationale regeringen hun beleid op maken omdat de belangrijkste wetenschappelijke conclusies van het IPCC er in gemakkelijk leesbare vorm in zijn geschreven.

Naar aanleiding van de ontdekking van deze laatste blunder heeft een belangrijke Britse klimaatwetenschapper, Dr. Robert Watson, die van 1997 tot 2002 voorzitter van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) was, gezegd dat het IPCC zijn blunders snel moet corrigeren of anders zijn geloofwaardigheid zal verliezen.

De redactie van Fibronot kan zich niet goed voorstellen hoe het IPCC de blunders gaat corrigeren. Het hele IPCC schijnt van manipulatie en bedrog aan elkaar te hangen, zodat het moeilijk wordt om wetenschappers te vinden die bereid zijn hun falen openlijk toe te geven, immers jarenlang hebben ze kunnen frauderen met wetenschappelijke rapporten en het manipuleren van de uitkomsten daarvan.
Eén van de mensen die aan de basis stonden van het IPCC was de Amerikaanse klimaatalarmist Maurice Strong. Jarenlang was hij de rechterhand van voormalig Secretaris Generaal Koffi Anan. Van bonthandelaar, beurshandelaar, CEO van diverse Canadese oliebedrijven tot directeur van de eerste termijnmarkt die handelde in CO2 emissie, bracht hij het tot topman van de VN, die altijd op de achtergrond bleef. Hij was de initiator van het Kyoto protocol en stond zelfs op de lijst om Koffi Anan op te volgen, maar sommige grootmachten hebben zijn kandidaatstelling tegengehouden.
Sinds enige jaren woont hij echter in China nadat de grond in het Westen te heet onder zijn voeten is geworden. Hij wordt door diverse landen gezocht. Justitieautoriteiten willen hem graag ondervragen over het aannemen van steekpenningen van meerdere miljoenen Dollars van grote ondernemingen in de VS en Canada.
Het doel van Maurice Strong was een organisatie op poten te zetten die maximaal publiciteit zou krijgen, met de nadruk op het bespelen van emoties en het kweken van angst bij de wereldbevolking.
Het eerste dat Strong daarbij helder voor ogen stond was het controleren en leiden van de klimaatwetenschap.
De voorbereidende vergadering vond in 1985 in Villach in Oostenrijk plaats, samen met de Canadese klimaatalarmist Prof. Gordon Mcbean, Dr. Phil Jones en Tom Wigley, beide van het Klimaatinstituut (CRU) van de Universiteit van East Anglia in Engeland. Dit instituut zou eind 2009 in het nieuws komen nadat duizenden e-mails tussen de leider, Dr. Phil Jones en andere klimaatalarmisten waren onderschept. In veel van deze e-mails staan keihard voorbeelden hoe de wetenschappers met opzet klimaatdata hebben vervalst die in de verschillende klimaatrapporten van het IPCC werden gepubliceerd. Dr. Phil Jones van het CRU was één van de belangrijkste wetenschappers die voor het IPCC werkte. Ondertusen is Dr. Jones sinds het uitlekken van de e-mails door de Universiteit van East Anglia op non actief gesteld en heeft de BBC alle contacten met Jones verbroken op het gebied van de levering van meteorologische gegevens.
De onderschepte e-mails laten ook zien dat wetenschappers systematisch hebben geprobeerd zogenaamde FOI (freedom of information)- verzoeken te blokkeren. De Britse FOI is vergelijkbaar met de Nederlandse Wet Openbaarheid van Bestuur, en wordt door journalisten dikwijls gebruikt om informatie naar boven te halen over zaken die de betrokken overheden liever achter gesloten deuren houden. Niet alleen is dit in strijd met de ‘wetenschappelijke openheid’, het Britse ministerie van Justitie zegt ook dat de verzoeken niet behandeld zijn zoals dat zou moeten. Volgens de wet is het een overtreding van publieke overheden als zij moedwillig het vrijgeven van informatie blokkeren. Van de 105 FOI-verzoeken die bij de universiteit van East Anglia en de Climate Research Unit binnenkwamen, zijn er 77 geweigerd.
In enkele van de onderschepte e-mails wordt op 11 februari 2005 ook de naam genoemd van klimaatonderzoeker Rob van Dorland van het KNMI.
Hij had destijds kritiek op de hockeystick grafiek van Dr. Mann uit de VS, die in 1998 z’n befaamde hockeystick grafiek ten tonele bracht, die als basis diende wat het IPCC tot op de dag van vandaag over de opwarming van de aarde naar buiten heeft gebracht.
Rob van Dorland uitte in het blad Natuurwetenschap en Techniek kritiek en vroeg zich af waarom het onderzoek van Mann nooit is gecontroleerd. Van Dorland vindt de uitspraak dat het klimaat van de laatste jaren het warmste is dat we in de afgelopen duizend jaar hebben gehad, gevaarlijk. ‘We weten nog lang niet precies hoe natuurlijke klimaatfactoren zoals vulkaanuitbarstingen en de activiteit van de zon in de temperatuur doorwerken’, zegt hij in het artikel in Natuurwetenschap en Techniek.
Dr. Phil Jones schrijft op 11 februari 2005 in een e-mail aan Dr. Mann dat hij het KNMI zal verzoeken bij Van Dorland op een correctie aan te dringen. Van Dorland zei later dat hij in het buitenland flink last heeft gehad van zijn uitlatingen over de hockeystick grafiek van Mann.

Uiteindelijk werd in 1988 het IPCC opgericht door de regeringen van een aantal landen om van tijd tot tijd een evaluatie te maken van de beschikbare wetenschappelijke en technische informatie met betrekking tot klimaatveranderingen.

De bijdrage van CO2

Bosbouw deskundigen over de hele wereld zijn het erover eens en tonen een groeiende zorg over het feit dat het kappen van bossen de oorzaak is van een toename van CO2 in de atmosfeer. Bomen slaan CO2 op en zetten een gedeelte van de opgeslagen CO2 om in zuurstof.
We hebben het hier over een behoorlijk grote CO2 opslag. Zo wordt er in de Miombo Woodlands van Tanzania ongeveer 87 ton CO2 per hectare opgeslagen. Worden de bossen gestroopt dan zakt de waarde naar ongeveer 33 ton opgeslagen CO2 per hectare en het verschil verdwijnt in de atmosfeer.
In veel delen van de Afrikaanse- en Zuid Amerikaanse oerwouden zoals het Amazone regenwoud, ligt in veel gevallen minstens 300 ton CO2 per hectare opgeslagen.
Door de bomen te kappen wordt de opslagcapaciteit van CO2 sterk verminderd en komt een groot deel van de CO2 weer in de atmosfeer terecht.

De bossen op aarde bevatten ruw geschat 500 miljard ton koolstof, terwijl de mens jaarlijks ongeveer 7 miljard ton fossiele koolstof in de vorm van CO2 uitstoot, als gevolg van de verbranding van kolen, olie en gas. Nieuw, snelgroeiend bos dat die CO2 weer uit de atmosfeer haalt, geldt daarom als een potentieel effectieve remedie tegen het broeikaseffect en de opwarming van de aarde. Het ‘vangt’ CO2 en zet het om in hout en biomassa. Tegenover de opname door nieuw aangeplant bos staat het massaal platbranden van bestaand oerwoud om landbouwgrond te winnen, met name in Zuid-Amerika, Oost-Afrika en Zuid-Oost-Azië. Deze kaalslag is momenteel verantwoordelijk voor 20 procent van de totale CO2-uitstoot door de mens – wat meer is dan de CO2-opname door herbebossing in de rest van de wereld.
Het is duidelijk dat het niet meer kappen van bossen, regenwouden en oerwouden ten behoeven van landbouw of veeteelt voor het overgrote deel bijdraagt aan een mindere CO2 uitstoot op de wereld die alle doelstellingen om minder CO2 uit te stoten die in allerlei klimaatplannen worden genoemd, zal evenaren.

De klimaatwetenschapper

Wat doet een klimaatwetenschapper?
Ruwweg kun je de beroepsgroep verdelen in 2 kampen van ieder ongeveer 50%. De eerste groep is een fanatieke beweging met het idee dat de mensheid met z’n CO2 uitstoot verantwoordelijk is voor het opwarmen van de aarde, terwijl de tweede groep de theorie aanhangt dat de opwarming van de aarde wordt veroorzaakt door invloeden van buiten de dampkring, ons zonnestelsel dus. Met name de activiteit van de zon die een constante stroom van zonnedeeltjes uitzendt, zou daarvoor verantwoordelijk zijn. Deze laatste groep wordt meestal door de eerste, ook wel klimaatalarmisten genoemd, aangeduid als klimaatsceptici. Het is opmerkelijk dat met name de laatste weken de wetenschappelijke resultaten van de eerste groep, die hoofdzakelijk in het IPCC een klankbord vinden, sterk in twijfel worden getrokken.
Het is dezelfde groep die jaren geleden het gat in de ozonlaag en de zure regen gebruikte om angst onder de bevolking te zaaien.
Eén ding staat vast, het hele onderzoeksveld dat over de opwarming van de aarde gaat, met het IPCC voorop, heeft momenteel te lijden onder het feit dat het gepolitiseerd is. Het is een politiek lichaam geworden. Wetenschap is voor z’n succes afhankelijk van een open dialoog, waarin critici aan beide zijden gehoord worden.

Het is bekend dat klimaatsceptici niet in de gelegenheid worden gesteld om in de vakliteratuur hun stellingen te bewijzen. In de wetenschappelijke wereld worden studies vaak niet op hun inhoud beoordeeld maar op het tijdschrift waarin ze staan. De klimaatdiscussie is zo verziekt dat je kans om in een ‘beter’ tijdschrift te komen er niet groter op wordt als je niet de bestaande standpunten bevestigt. Er wordt naar hartelust gesmoemeld en gemanipuleerd om het gelijk te behalen. Daar bovenop doen de redactie’s van de ‘onafhankelijke’ wetenschappelijke tijdschriften er blijkbaar vrolijk aan mee om de wereld een rad voor ogen te draaien door afhankelijk van de schrijver artikelen te accepteren danwel te weigeren.
Juist van een redactie van vooraanstaande wetenschappelijke magazines mag je verwachten dat de open dialoog tussen critici aan beide zijden plaats vindt en in hun bladen vermeld wordt.
De klimaatwetenschap heeft door eigen toedoen inmiddels zoveel aan geloofwaardigheid verloren door fraude, omissie en data manipulatie dat nagenoeg alle onderzoeken van de afgelopen 40 jaar op z`n minst als verdacht moeten worden beschouwd.
De klimaatwetenschappers van het IPCC moeten nu eindelijk eens hun werk en bewijsmateriaal open en bloot op tafel leggen en externe audits toestaan. Die onderzoeken die twijfelachtig zijn zullen over gedaan moeten worden. Alleen zo kan de klimatologie haar geloofwaardigheid weer terugwinnen.
Zolang dat niet gebeurd is elke discussie over het klimaat bij voorbaat zinloos.

Op de website www.climategate.nl staat een interessant artikel over de manipulatie van de zogenaamde hockeystick grafiek, waaruit ik de redacteur, Marcel Crok, citeer:

Het is nu gemiddeld warmer dan ooit in de afgelopen duizend jaar.
Deze claim vormt een belangrijke pijler onder het Kyoto-protocol over
broeikasgas dat deze maand in werking treedt. De claim is vooral gebaseerd
op de befaamde ‘hockeystick’, een in 1999 door Michael
Mann en anderen gepubliceerde grafiek van het klimaat sinds het jaar
1000. Maar Manns hockeystick is een statistisch verzinsel, stellen de dissidenten
Stephen McIntyre en Ross McKitrick. Hun strijd om de feiten
over de opwarming van de aarde boven tafel te krijgen, werpt een
bedenkelijk licht op de integriteit van het klimaatonderzoek.

Het complete artikel staat hier.

De klimaatsceptici worden vaak in de rol van underdog gedwongen omdat ze links en rechts genegeerd worden, ze krijgen hun onderzoeken niet gepubliceerd. Vaak krijgt zo’n groep om die reden buiten de vakliteratuur wat meer aandacht, zeker nu is gebleken dat er nogal wat met meetgegevens is gemanipuleerd door de groep die de opwarming van de aarde door CO2 propageert.

Het begon vorig jaar november op de Universiteit van East Anglia in Engeland waar een hoofdonderzoeker van de klimaatafdeling ervan werd beschuldigd klimaatcijfers gemanipuleerd te hebben. Hij beoogde daarmee de indruk te wekken dat de aarde sneller zou opwarmen dan in werkelijkheid gebeurde. Zijn gemanipuleerde data werd ook door het IPCC gebruikt.
Waar rook is is vuur, werd er gedacht en diverse onderzoekers van naam doken in de klimaatrapporten die het IPCC om de vijf jaar laat verschijnen.
Het eerste resultaat liet dan ook niet lang op zich wachten en in januari werd ontdekt dat er in het IPCC rapport gerommeld was met cijfers over het smelten van gletsjers in de Himalaya. De gletsjers blijken lang niet zo snel te smelten als in het IPCC rapport wordt aangenomen. Als we beseffen dat de allereerste informatie over het smelten van gletsjers uit een scriptie van een Zwitserse student kwam, dan is het duidelijk dat het wetenschappelijk niveau van dit gletsjerverhaal ver beneden nul ligt.
Vervolgens werd in een ander hoofdstuk van het klimaatrapport ontdekt dat de meetgegevens van ruim 4500 meteostations van de 6000 over de hele wereld door de IPCC niet in de berekeningen over de opwarming van de aarde waren meegenomen. Het resultaat van slechts 1500 meteostations was dat de temperatuur hoger was dan die geweest zou zijn als de resultaten van alle 6000 stations zouden zijn meegenomen.

Climategate.nl legt uit dat campagnegroepen al vanaf de jaren negentig deel uitmaken van het IPCC-proces. “Bill Hare van Greenpeace International schreef in de jaren negentig mee aan de invloedrijke IPCC emissiescenario’s en is nu hoofdauteur van Werkgroep 3, het hoofdstuk waaraan het Planbureau voor de Leefomgeving de grootste bijdrage levert”, schrijft de website. “Zijn vrouw/vriendin Ursula Fuentes Hutfilter is als klimaatadviseur van het Duitse milieuministerie verantwoordelijk voor het IPCC”.
Het zijn de zoveelste fouten die afgelopen weken zijn ontdekt in Nederlandse bijdragen aan het rapport van het VN-klimaatpanel IPCC.
En wat doet de Nederlandse minister van milieuzaken, mevrouw Cramer? Zij laat een ‘onafhankelijk’ onderzoek verrichten door het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). Datzelfde Planbureau heeft een onderzoek van hoogleraar Leemans gepubliceerd wat aan het IPCC is aangeleverd en gebruikt in één van de hoofdstukken over CO2.
En dat noemt men onafhankelijk onderzoek?

De sympatie voor de mening van wetenschappers als Prof. Salomon Kroonenberg van de TU delft, sinds 1 september 2009 emeritus Hoogleraar, en Drs. Hans Labohm is de laatste tijd door de redactie van Fibronot.nl sterk toegenomen.
Wat betreft de klimaatverandering geldt Kroonenberg als een criticus van het Kyoto-protocol; hij relativeert de positie en de tijdsspanne van de mens binnen de geologische geschiedenis en wijst op de constante veranderingen in het klimaat, waar hij veelvuldig onderzoek naar gedaan heeft. Deze wetenschappelijke kritiek vatte hij in 2006 samen in het boek De menselijke maat: de aarde over tienduizend jaar dat ongetwijfeld als bestseller te boek staat gezien de herdruk in 2008.
Beide wetenschappers hebben de moed getoond om kritiek te leveren op de gevestigde orde van klimaatwetenschappers die er een rommeltje van hebben gemaakt. Beide wetenschappers staan op hun beurt weer bloot aan kritiek. Neem een journaaluitzending van eind vorig jaar waarin KNMI weerman Gerrit Hiemstra ongezouten kritiek geeft op Drs. Hans Labohm en de kijker zelfs waarschuwt voor de leugens van Hans Labohm.
Afgezien van het feit dat veel kijkers mans genoeg zijn om te kunnen beoordelen of Labohm liegt of niet, het was opvallend dat Hiemstra niet op de gegevens inging die Hans Labohm noemde maar in plaats daarvan inging op de motieven van Hans Labohm.
Zou Gerrit Hiemstra soms bang zijn voor z’n functie binnen het KNMI?

Neem de wetenschapper Prof. Dr. Ir. Henk Tennekes, inmiddels al weer enkele jaren emeritus hoogleraar.
Deze hoogleraar zei in februari 1990 in een Brits wetenschappelijk tijdschrift het volgende:

“Ik maak me grote zorgen deze dagen. Over de arrogantie van wetenschappers die stellen dat ze het klimaatprobleem wel even oplossen, mits ze veel meer subsidie krijgen. Zorgen over de wijze waarop zij nieuwe supercomputers begeren. Sommigen spreken over ‘het stabiliseren van het klimaat’. Doodsbang ben ik voor de overmoed, de ijdelheid en de arrogantie van deze woorden. Waarom is het zo moeilijk om een beetje bescheidenheid te tonen?”

Prof. Tennekes was op dat moment directeur beleidsontwikkeling bij het KNMI. Hij besefte dat hij als hoofdwetenschapper met deze uitspraak de knuppel in het hoenderhok gooide.
Zijn collega’s bij het KNMI namen de afwijkende mening van Tennekes niet in dank af en zeurden als kleine kinderen achter zijn rug om bij de grote baas van het KNMI, Harry Fijnaut, waarna Fijnaut aan Tennekes meedeelde dat hij binnen twee jaar op straat zou staan. Uiteindelijk duurde het drie jaar voordat Tennekes verdween, want Fijnaut moest eerst een reorganisatie laten verzinnen waarbij de functie van Tennekes overbodig werd. Tennekes werd uiteindelijk oneervol ontslag verleend en leefde jarenlang in betrekkelijke armoede. Zo werd Tennekes in 1993 de eerste klimaatbanneling in Nederland.
We zien bij dit gedrag van het KNMI hoe men met collega’s die een andere mening hebben dan de algemeen gangbare binnen dit instituut, omgaat.
Vandaar dat Gerrit Hiemstra ongetwijfeld met medeweten van de huidige directie van het KNMI z’n gal mocht spuwen over een wetenschapper die de mening van het KNMI hinderlijk in de weg staat. Een misselijkmakende streek van een weerman die niet eens in staat is om het weer op een termijn van enkele dagen goed te voorspellen, zoals we deze winter meerdere keren hebben meegemaakt.
Dagblad de Telegraaf wijdde op zaterdag 13 februari 2010 een artikel aan Prof. Tennekes en de collegialiteit binnen het KNMI. Het hele artikel is te lezen op:
http://www.telegraaf.nl/binnenland/6024018/__HET_GELIJK_VAN_HENK_TENNEKES__.html
Voor het geval dit artikel daar verdwijnt, staat hier een PDF van het artikel.

Mede dankzij de aandacht voor ons klimaat is er veel aandacht besteed aan de beschikbaarheid op termijn van de drie belangrijkste brandstoffen die er zijn, kolen, aardolie en aardgas.
De Engelse energiedeskundige Dr. Peter O’Dell heeft hier uitgebreide analyses over gemaakt.

Sinds een groot internationaal onderzoek dat z’n oorsprong in Rusland had, neemt de twijfel omtrent de fossiele oorsprong van aardolie toe. Naar nu blijkt zou aardolie geen verbintenis met biologisch materiaal hebben.
Er werd echter geen suggestie gedaan waar de aardolie dan vandaan zou komen. De Russische scheikundige Dmitri Mendelejev heeft tegen het einde van de negentiende eeuw een hypothese ontwikkeld dat aardolie een oer materiaal is dat op grote diepte wordt gevormd.
De hypothese van Mendelejev was dat deze aardolie vanuit grote diepte via breuken in de aardkorst omhoog zou sijpelen. De scheikundige Mendelejev werd in zijn tijd heftig bekritiseerd door geologen, want het begrip van scheuren in de aardkorst was in die tijd nog onbekend.
Vandaag de dag  zou het begrip platentektoniek onvoorstelbaar zijn zonder die scheuren in de aardkorst.

Kort na het einde van de Tweede Wereldoorlog realiseerde Sovjet dictator Stalin dat de toenmalige Sovjet Unie haar eigen oliereserves zou moeten gaan gebruiken om niet meer afhankelijk te zijn van andere mogendheden. De grootste tot dan toe bekende olievelden lagen bij de Kaspische Zee. Nadat de Sovjets tegen het  einde van de Tweede Wereldoorlog het noorden van Iran hadden bezet maar daar in 1946 door de Engelsen gedwongen werden te vertrekken beseften de Sovjets dat ze geen aardolie uit Afrika, Indonesië, Birma of elders in het Verre Oosten zouden krijgen. De regering zag in dat de Sovjet Unie nieuwe oliereserves zou moeten aanboren om in de eigen vraag te kunnen voorzien.
De reactie van Stalin daarop was de oprichting van een taskforce van top wetenschappers en ingenieurs die belast werden met het zoeken naar aardolie, waar het vandaan kwam en hoe ze het omhoog konden krijgen.
Tussen 1951 en 1965 ontspon zich in de Sovjet Unie een felle discussie tussen allerlei groepen wetenschappers, voor- en tegenstanders,  over de van oorsprong fossiele aardolie. Allerlei hypotheses passeerden de revue totdat er zoveel gegevens waren verzameld dat een groep Russische wetenschappers in de Oekraïne een verfijnde theorie over de zich op grote diepte bevindende, niet van biologische oorsprong, aardolie had ontwikkeld.
De aardolie zou ontstaan op een diepte van 100 km als gevolg van een chemische reactie tussen calciumcarbonaat en ijzeroxide, de twee meest voorkomende verbindingen die samen de aardkorst vormen,  onder invloed van een druk van 50.000 atmosfeer bij een temperatuur van 1500 graden.
Door de hoge druk en de centrifugale versnelling van de rotatie van de aarde zou de aardolie door breuken in de aardkorst omhoog sijpelen naar grotten die we olievelden noemen.
De Russen doen er op dit moment alles aan om door middel van een beter ontwikkelde geotechnische wetenschap te voorspellen waar de olie wordt gevormd en hoe de aardolie economisch omhoog te halen is.
De Russen hebben de laatste jaren niet stil gezeten en al boringen verricht tot een diepte van meer dan 13 km en daar inderdaad grote hoeveelheden aardolie aangetroffen. De diepste olieboring die ooit door westerse oliemaatschappijen is verricht ging tot ongeveer 4,5 km.

Om de theorie van het ontstaan van aardolie door middel van een chemisch reactie tussen calciumcarbonaat en ijzeroxide te onderbouwen hebben Russische ingenieurs samen met een Amerikaan, Dr. J.F. Kenney van Gas Resources Corporation in Houston, Texas, een reactor gebouwd die geschikt was voor extreem hoge druk en temperatuur waarmee met succes aardolie is gemaakt door een reactie tussen calciumcarbonaat en ijzeroxide.
Zie voor een verslag van het onderzoek de website van Gas Resources Corporation op http://www.gasresources.net/AlkaneGenesis.htm .
De Russische aardolie industrie heeft zich vanaf 1946 ontwikkeld van een dwerg met wat olievelden rond de Kaspische Zee tot de huidige situatie waarin Rusland de grootste olie exporteur van de wereld is geworden.

Maar waarom lezen we zo weinig over deze abiotische olie, hoe komt het dat dit alles niet algemeen bekend is?
Voor het antwoord zouden we kunnen kijken wat er met Galileo is gebeurd. Hij had een hypothese dat de aarde om de zon draaide in plaats van de toen bekende gedachte dat de zon om de aarde draaide.
Galileo werd als ketter gebrandmerkt en in de gevangenis opgesloten.
Het is onnodig om te zeggen dat het bovendien de grote  oliemaatschappijen zijn die gebaat zijn met de huidige hypothese dat aardolie een fossiele brandstof is die eindig is en ook de Russen zijn met de huidige olieprijs van ongeveer $ 70 per vat niet erg scheutig met het nieuws.
Je hoort ook opmerkingen als, nou, als de aardolie een duurzame bron blijkt te zijn dan moet je hem niet versneld opbranden vanwege de uitstoot van CO2 die bij de verbranding vrijkomt, omdat CO2 verantwoordelijk zou zijn voor de opwarming van de aarde.
Het idee dat de CO2 die door de mens veroorzaakt wordt en de opwarming van de aarde zou veroorzaken is ook een hypothese die nog nooit door 1 wetenschapper is bewezen.
Deze hypothese wordt de laatste tijd door vooraanstaande wetenschappers met de grond gelijk gemaakt.
Behalve de hierboven genoemde Kroonenberg, Labohm en Tennekes is een pleitbezorger voor een nieuw inzicht de Australische wetenschapper Dr. Robert M. Carter.  Robert M. Carter is Research Professor aan de James Cook Universiteit (Queensland) en de Universiteit van Adelaide (Zuid-Australie). Hij is paleontoloog, aardlaagkundige, zee-geoloog en milieuwetenschapper met meer dan 30 jaar beroepservaring.
Robert Carter heeft naar aanleiding van de Klimaatconferentie in Kopenhagen eind vorig jaar tien feiten en mythen over klimaatverandering gepubliceerd in een artikel genaamd: “Copenhagen and Global Warming: Ten Facts and Ten Myths on Climate Change”

Hieronder volgt een vertaling van zijn artikel.

1) Tien feiten over klimaatverandering

  1. Klimaatverandering was er altijd al en zal er ook altijd zijn. De aanname, dat voor de industriële revolutie de aarde een stabiel klimaat had, is simpelweg onjuist. Het enige verstandige wat men aan klimaatverandering kan doen is zich erop voorbereiden.
  2. Nauwkeurige temperatuurmetingen gemaakt vanuit weersondes en satellieten sinds de jaren 1950 laten geen opwarming van de atmosfeer zien sinds 1958. Daarentegen laten grondthermometers een opwarming zien van 0,4 graad Celsius over diezelfde periode. Veel geleerden geloven, dat de opname van de thermometers wordt beïnvloed door het Urban Heat Island (Stedelijk Warmte-eiland) effect en andere artefacten.
  3. Ondanks de kosten van meer dan US$ 50 miljard van de opsporing ervan sinds 1990, is geen ondubbelzinnig anthropogeen (menselijk) signaal vastgesteld in het globaal temperatuurpatroon.
  4. Zonder broeikaseffect zou de gemiddelde temperatuur van het aardoppervlak eerder minus 18 graden Celsius zijn dan de gelijkmatige +15 graden Celsius, die de ontwikkeling van het leven heeft mogelijk gemaakt.
    Kooldioxide (CO2) is een ondergeschikt broeikasgas, dat verantwoordelijk is voor ca. 26% (8 gr. C.) van het totale broeikaseffect (33 gr. C.), waarvan op zijn beurt 25% (ca. 2 gr. C) kan worden toegeschreven aan CO2-bijdrage van menselijke activiteit. Waterdamp, dat minstens 70% van het effect bijdraagt, is verreweg het belangrijkste atmosferische broeikasgas.
  5. Op tijdschalen, zowel de jaarlijkse (1 jaar) als de geologische (tot 100.000 jaar), gaan veranderingen in atmosferische temperatuur VOORAF aan veranderingen in CO2. Kooldioxide kan daarom niet de primaire drijvende kracht zijn voor temperatuur stijging (ofschoon stijgende CO2 een verminderend mild positieve temperatuur feedback veroorzaakt).
  6. Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) van de Verenigde Naties  heeft zich gedragen als de belangrijkste angstaanjager voor de global warming lobby die leidde tot het Kyoto Protocol. Tenslotte is het IPCC een politiek en geen  wetenschappelijk lichaam.
    Hendrik Tennekes, een gepensioneerd onderzoeksdirecteur van het Nederlandse KNMI zegt, dat “het IPCC review proces rampzalig gebrekkig (“fatally flawed”) is” en dat “de IPCC moedwillig de paradigma verschuiving, gecreëerd door de meest vooraanstaande meteoroloog van de twintigste eeuw, Edward Lorenz, negeert”.
  7. Het Kyoto Protocol zal vele biljoenen dollars kosten en een significante last leggen op de landen die het ondertekenden, maar het zal geen significante afkoeling opleveren (minder dan 0,02 gr. C. rond 2050, aannemende, dat alle commitments worden nagekomen).
  8. De Russische Academy of Sciences zegt, dat Kyoto geen wetenschappelijke basis heeft; Andre Illarianov, oudste adviseur van de Russische president Poetin, noemt Kyoto-isme “een van de meest agressieve, indringende, destructieve ideologiën sinds de val van het communisme en fascisme”. Als Kyoto een eerste stap was, dan was het in dezelfde verkeerde richting net zoals de latere “Bali roadmap”
  9. Klimaatverandering is een niet-lineair (chaotisch) proces, waarvan sommige onderdelen slechts weinig of helemaal niet worden begrepen. Geen enkel computermodel zal ooit in staat zijn een nauwkeurige voorspelling van het klimaat 100 jaar in de toekomst te doen.
    Het is daarom niet verrassend, dat experts in computermodellering het erover eens zijn, dat geen bestaand of waarschijnlijk aanstaand klimaatmodel in staat is nauwkeurige voorspellingen te doen van regionale klimaatverandering.
  10. De grootste onwaarheid over menselijke global warming is de bewering, dat bijna alle wetenschappers het erover eens zijn, dat het gebeurt en in een gevaarlijk tempo.
    De werkelijkheid is, dat bijna elk aspect van klimaatwetenschap het onderwerp is van heftig debat. Bovendien hebben duizenden gekwalificeerde wetenschappers wereldwijd verklaringen getekend, die (1) twijfelen aan het bewijs van door mensen veroorzaakte opwarming en (2) een rationele wetenschappelijke (niet emotionele) benadering ondersteunen van zijn bestudering binnen de context van bekende natuurlijke klimaatverandering.2) Weerlegging van tien mythen over global warming
Mythe 1 De gemiddelde wereldtemperatuur is gestegen over de laatste paar jaar.
Feit 1 Binnen de foutenmarges, is de gemiddelde wereldtemperatuur sinds 1995 niet gestegen en is gedaald sinds 2002, ondanks een stijging in de atmosferische CO2 van 8% sinds 1995.
Mythe 2 Gedurende de late 20e eeuw is de gemiddelde wereldtemperatuur gestegen in een gevaarlijk hoog tempo en heeft een nooit eerder geziene hoogte bereikt.
Feit 2 De gemiddelde wereldtemperatuur steeg in de late 20e eeuw met een tempo van 1-2 gr. C. per eeuw, wat ruim ligt binnen het natuurlijke tempo van klimaatverandering van de laatste 10.000 jaar. De gemiddelde wereldtemperatuur is in het recente geologische verleden vele malen verschillende graden warmer geweest dan vandaag de dag.
Mythe 3 De gemiddelde wereldtemperatuur veranderde betrekkelijk weinig gedurende pre-industriele tijden, is omhoog geschoten sinds 1900 en zal verschillende graden stijgen in de komende 100 jaar (de Mann, Bradley & Hughes “hockey stick”-curve en zijn computer extrapolatie).
Feit 3 De Mann et al. curve is ontmaskerd als een statistische uitvinding. Er is geen overtuigend bewijs dat het voorbije klimaat niet veranderde, noch dat de veranderingen van de gemiddelde wereldtemperatuur in de 20e eeuw ongewoon waren, noch dat er een gevaarlijke menselijke opwarming aan de gang is.
Mythe 4 Computermodellen voorspellen, dat de gemiddelde wereldtemperatuur in de eerstkomende 100 jaar 6 gr. C. zal stijgen.
Feit 4 Deterministische computer modellen doen dat. Andere gelijkwaardige (empirische) computermodellen voorspellen afkoeling.
Mythe 5 Opwarming van meer dan 2 gr. C. zal catastrofale gevolgen hebben zowel op ecosystemen als op de mensheid.
Feit 5 Een 2 gr. C. zou wel binnen eerdere natuurlijke grenzen vallen. Ecosystemen hebben zich aan zulke veranderingen aangepast sinds onheuglijke tijden. Het resultaat is het proces, dat we evolutie noemen. De mensheid kan zich aanpassen en past zich aan aan alle klimaatextremen.
Mythe 6 Verdere menselijke toevoeging van CO2 aan de atmosfeer zal gevaarlijke opwarming veroorzaken en is over het algemeen schadelijk.
Feit 6 Opwarming door mensen veroorzaakt (human-caused warming, HCW) dat verschilt van natuurlijke variatie en ruis van het systeem, kan niet worden opgespoord. Elke aanvullende HCW die plaatsvindt zal waarschijnlijk leiden tot minder dan 1 gr. C. Atmosferische CO2 is gunstig als fertilizer voor planten, inclusief speciale graanoogsten en helpt ook efficiente verdamping/ transpiratie.
Mythe 7 Veranderingen in zonneactiviteit kunnen de recente veranderingen in gemiddelde wereldtemperatuur niet verklaren.
Feit 7 De output van de zon varieert op verschillende manieren op vele tijdschalen (inclusief de 11-, 22 en 80-jarige zonnecycli), met begeleidende effecten op het aardklimaat. Terwijl veranderingen in zichtbare straling klein zijn, is het bekend, dat veranderingen in deeltjesstromen (particle flux) en magnetisch veld sterke klimaateffecten teweegbrengen. Meer dan 50% van de stijging van 0,8 gr. C. in gemiddelde wereldtemperatuur dat gedurende de 20e eeuw werd waargenomen kan worden toegeschreven aan veranderingen van de zon.
Mythe 8 Ongekend smelten van ijs vindt plaats in beide polaire gebieden.
Feit 8 Zowel Groenlandse als Antarctisch ijslagen groeien in dikte en koelen af op hun toppen. Zee-ijs rond Antarctica bereikte een record oppervlak in 2007. Temperaturen in het Arctische gebied bereiken juist nu de niveau’s van natuurlijke warmte die werden gevonden tijdens de vroege jaren van 1940 en het gebied was nog warmer (zee-ijs vrij) gedurende vroegere tijden.
Mythe 9 Door mensen veroorzaakte global warming veroorzaakt een gevaarlijke stijging van de zeespiegel (sea-level, SL).
Feit 9 De zeespiegel verschilt van tijd tot tijd en van plaats tot plaats; tussen 1955 en 1996 bijv. daalde de zeespiegel op Tuvalu met 105 mm (2,5 mm per jaar). Gemiddelde globale zeespiegel is een statistische maat zonder waarde voor milieuplanning doeleinden. Een globale gemiddelde stijging van de zeespiegel van 1-2 mm p.jr. vond op natuurlijke wijze plaats gedurende de laatste 150 jaar en die stijging vertoont geen tekenen van menselijke invloed.
Mythe 10 De stijging van de gemiddelde wereldtemperatuur in de late 20e eeuw veroorzaakte een stijging in het aantal zware stormen (cyclonen) of in stormintensiteit.
Feit 10 Meteorologische experts zijn het erover eens, dat geen stijging in stormen hebben plaatsgevonden boven de natuurlijke variatie van het klimaatsysteem.

Een klimaat van gedram en bedrog

Maandag 15 november 2010

DEN HAAG, maandag 15 november 2010 – Het is allemaal nog veel erger dan we dachten. In een vandaag te verschijnen boek schetst wetenschapsjournalist Marcel Crok hoe vriendjespolitiek, drammerij en misleiding het internationale klimaatonderzoek verzieken. Als het beschadigde VN-klimaatpanel IPCC al hoopt dat het na de recente storm van kritiek eindelijk haar wonden mag likken, dan maakt Crok vandaag een einde aan die illusie.

In zijn onthutsende boek ´De staat van het klimaat – Een koele blik op een verhit debat´ toont Crok aan hoe de klimaatkerk andersdenkenden in de ban doet, hoe ook vaderlands onderzoek onder het tapijt is geveegd en dat de klimaatscenario`s van het KNMI (´minder kans op Elfstedentochten´) van nul en generlei waarde zijn. Vooral die laatste boodschap mag een belletje doen rinkelen bij Rijkswaterstaat, dijkenbouwers, milieuambtenaren en natuurbeschermers.

„Zij laten zich zand in de ogen strooien”, zegt Crok, die talloze wetenschappers over de hele wereld sprak en inmiddels één van de best ingevoerde landgenoten op klimaatgebied mag heten. „De modellen die het KNMI gebruikt zijn gebaseerd op de aanname dat CO2 de dominante factor is en de rest er niet toe doet. Maar dat is juist erg onzeker. Net als de suggestie dat Nederland alleen warmer kan worden. De scenario´s geven een vals gevoel van zekerheid.”

Croks kritiek op het IPCC is veel fundamenteler dan verscheidene onderzoekscommissies eerder dit jaar al uitten. In plaats van alleen procedures te bekijken, dompelde Crok zich onder in de pittige wetenschappelijke debatten. Steevast beroepen broeikasaanhangers zich tegenover de fouten en overdrijvingen (van smeltende gletsjers in de Himalaya tot bedreigd oerwoud) op een laatste verdedigingslinie: de kern van het IPCC-rapport staat overeind, CO2-uitstoot stuurt de aardse opwarming en de Mens is schuldig. Crok doorprikt ook die laatste zekerheid.

De mythe dat alle wetenschappers het eens zijn over aardse opwarming is alleen vol te houden door het werk van klimaatsceptici stelselmatig te weigeren voor een nieuw IPCC-rapport. Wetenschappers die aantonen dat talloze meetstations wereldwijd te dicht bij steden, vliegvelden en andere warmtebronnen staan vinden geen weerklank bij de opstellers. Studies die opperen dat het in de vroege Middeleeuwen warmer was dan nu evenmin.

Jos de Laat, een Nederlandse onderzoeker, bewees enkele jaren geleden met een collega dat gebieden met veel economische groei sterker opwarmen dan andere plekken. Dat ondergraaft het idee dat alleen CO2 opwarming veroorzaakt. Maar de klimaatkerk wil er niet aan. „Ook die studie is door het IPCC onder het tapijt geveegd”, stelt Crok. Publicaties over de invloed van zonneactiviteit, luchtvervuiling of veranderend landgebruik trof hetzelfde lot.

„Het IPCC heeft gefaald”, concludeert Crok. „De gevolgen van de opwarming zijn aangedikt, de opwarming zelf is overschat, de beweerde uniekheid van de huidige opwarming is niet aan te tonen, en wat betreft de oorzaken is er opvallend weinig oog voor alternatieven.” PvdA-Kamerlid Samsom, zeker géén klimaatscepticus, maar wel open voor andere geluiden dan broeikasargumenten, krijgt vanmiddag het eerste exemplaar uitgereikt.

Het KNMI zou volgens Crok, in navolging van de Amerikaanse onderzoeker Roger Pielke sr, meer naar lokale verklaringen voor opwarming moeten kijken. „In Florida zijn de afgelopen eeuw veel moerassen verdwenen. Dat heeft de lucht droger gemaakt, en het verklaart volgens Pielke sr mogelijk volledig de lokaal gestegen temperatuur met 1 C graad.” Ook verdroging van Nederland zou, in tegenstelling tot het huidige CO2-dogma, effect kunnen hebben.

Voor reizigers die ondanks het verkoelende relaas toch hun CO2-uitstoot willen compenseren door boomaanplant, heeft Crok nog een ontnuchterende boodschap. „Bosaanplant kan juist lokaal tot opwarming leiden, bijvoorbeeld als de bomen meer zonlicht absorberen dan de oorspronkelijke vegetatie.”
Edwin Timmer
Bron: www.staatvanhetklimaat

Noot van de redactie van Fibronot.nl:

De titel van bovenstaand artikel Een klimaat van gedram en bedrog zou zomaar op bedrijven kunnen slaan die actief zijn in de biomassa sector.
Neem een bedrijf als de BioShape Holding B.V. bijvoorbeeld.
In Tanzania, waar het bedrijf ervan wordt beschuldigd met gedram en bedrog in het bezit te zijn gekomen van ongeveer 31.000 ha bosgebied midden in een beschermd gebied dat algemeen tot de top diversiteit hot-spots van de wereld wordt beschouwd.
Een voorzitter van de Raad van Commissarissen van de failliete BioShape Holding B.V., die tot de groep top klimaatalarmisten in Nederland gerekend wordt, die een CO2 rapport tevoorschijn tovert waarin staat dat de werkzaamheden die BioShape in Tanzania uitoefent, CO2 neutraal zijn.
Terwijl ondertussen alle milieu- en natuur organisaties over de hele wereld ervan overtuigd zijn en dat ook aangetoond hebben, dat wat BioShape in Tanzania heeft aangericht, beslist niet CO2 neutraal is. Integendeel, de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer neemt juist sterk toe vanwege de activiteiten van BioShape in Tanzania.
Een klimaat van gedram en bedrog.


In aansluiting op het bovenstande artikel volgt hieronder nog een artikel over klimaatfraude, list en bedrog.

De koude zon – waarom de klimaatkatastrofe niet komt

Woensdag 8 februari 2012

Deze week wordt in Duitsland een boek gepubliceerd: Die kalte Sonne – Warum die Klimakatastrophe nicht stattfindet.
Reacties op de publicatie en zeker op de inhoud brengen in Duitsland nu al een schokgolf teweeg.
Het boek is geschreven door energie expert Prof. Dr. Fritz Vahrenhof en aardwetenschapper Dr. Sebastian Lüning en wordt uitgegeven door een in Duitsland gerenommeerde uitgever, Hoffmann und Kampe in Hamburg.
Internationale wetenschappers van naam geloven dat het boek in Duitsland een politieke storm zal veroorzaken en dat ook in andere Europese landen de mening over opwarming van de aarde drastisch zal veranderen.

Grote Duitse bladen als Der Spiegel en Bild besteedden er de afgelopen week uitgebreid aandacht aan. Bild was al enkele weken bezig met een serie over de CO2 leugen en schrijft nu een uitgebreid artikel over Die kalte Sonne.
Ook de online edities van Welt en Zeit geven alle ruimte aan het boek en zijn schrijvers.

De betekenis van dit boek is niet te overschatten. Het klakkeloze overschrijven van alles wat het IPCC voorkauwt is in steeds meer media al verleden tijd. Nu giganten als Bild en Der Spiegel er met gestrekt been ingaan brokkelt in Duitsland de steun voor de AGW hypothese in sneltreinvaart verder af.

Dat het juist in Duitsland gebeurt is de ironie ten top. Onder invloed van de Groenen koos de regering Merkel daar voor een hardcore romantische eco-koers, met de menselijke invloed op het klimaat als stok achter de deur. Wanneer miljoenen Duitsers dan teksten onder ogen krijgen als ‘Klima-Katastrophe ist Panik-Mache der Politik’ zullen de politieke strategen zich nogmaals achter de oren krabben.
De schrijvers hebben alle onderzoeken zelf uitgevoerd en wat blijkt? De uitkomst van de praktijkmetingen blijkt heel anders te zijn dan alle computermodellen ons de afgelopen jaren wilden doen geloven.

Zo staat de temperatuurstijging van de aarde als sinds 1997 stil, terwijl de uitstoot van CO2 is toegenomen.
Eenzelfde temperatuur stabiele periode was tussen 1947 en 1977. Dat was een periode dat de CO2 uitstoot ook sterk toenam.
En, wat altijd ontkend, genegeerd of onderschat werd, de zon heeft een onvoorstelbaar grote invloed op het klimaat op aarde. Aan de hand van temperatuurschommelingen in het verleden tonen de schrijvers van die kalte Sonne aan dat de zon een grotere factor in het geheel is dan CO2.

Redenen waarom het kouder wordt

De auteur geeft drie redenen aan waarom hij verwacht dat het kouder wordt in de toekomst.

1.) We zitten of komen binnenkort op de neerwaartse flank van de Gleissberg en Suess cycli.
2.) De getijdebewegingen van de oceanen zijn de komende decennia in hun negatieve fase, en
3.) Zitten we momenteel in de zwakste fase van de zonne-activiteit in 80 jaar, waardoor de volgende zonnecyclus een zeer zwakke cyclus zal zijn.

De rol van het IPCC in dit CO2 bedrog

Het IPCC, een orgaan van de Verenigde Naties, waarvan de rapporten als leidraad dienen voor veel overheden, heeft tot nu toe categorisch geweigerd aandacht te besteden aan de invloed van zon, maan en getijdebewegingen op ons klimaat. De IPCC beslissers vechten met hand en tand tegen het accepteren van de rol van oceanen en zon op het klimaat.

Het resultaat van dit alles is dat de burger zich niet alleen walgend zal afwenden van alles wat groen is maar ook van wetenschap en dat is iets wat nog lang nadelig zal doorspelen.

Nederlandse klimaatprofeten

Charlatans en klimaatprofiteurs hebben het label ‘de wetenschap’ gebruikt om de burger angst aan te jagen en geld uit de zak te kloppen. Deze klimaatprofiteurs schreven boeken met als titel De Aarde heeft koorts en andere van dit soort grappige titels. De schrijver van dit boek en ex voorzitter van de Raad van Commissarissen van de failliete BioShape Holding B.V. ziet een groen (= met megawindturbines bezaaid) Nederland waarin iedereen zich blauw betaalt voor energie, die alleen uit je stopcontact komt als het waait of de zon schijnt. Dan zijn we pas ‘duurzaam’.

Onder supervisie van deze broodschrijver werd een rapport voor BioShape opgesteld waarin werd beschreven dat de teelt van jatropha door BioShape in Tanzania CO2 neutraal was.
Gezaghebbende onderzoeksinstituten hebben vervolgens dit rapport volledig afgebrand want wat bleek?
De teelt van jatropha was helemaal niet zo CO2 neutraal als het rapport ons wilde doen geloven. Als je al dan niet bewust enkele feiten weg laat, zoals de invloed van de kap van tropische bossen, waarbij per hectare tonnen CO2 vrij komen, dan kom je uit op iets dat op CO2 neutraliteit lijkt.